اثربخشی مثبت اندیشی بر تنظیم هیجان و خودکارآمدی شغلی در بین معلمان زن

هدف از پژوهش حاضر مطالعه اثربخشی مثبت اندیشی بر تنظیم هیجان و خودکارآمدی شغلی معلمان زن مقطع ابتدایی شهرستان بافق بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیشآزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه معلمان زن مقطع ابتدایی شهرستان بافق می باشد. نمونه ای به حجم ۳۰ نفر از این جامعه به صورت در دسترس انتخاب و به شیوه تصادفی در گروه های آزمایش و کنترل جایگزین شدند. هر دو گروه در مرحله پیشآزمون، پرسشنامه های استاندارد خودکارآمدی شغلی بهدانی (۱۳۹۵) و پرسشنامه تنظیم هیجانی گروس و همکاران (۲۰۰۳) را تکمیل کردند. لازم به ذکر است که روایی و پایایی هر دو پرسشنامه توسط متخصصان تاییدشده است. سپس برای گروه آزمایش ۸ جلسه ۹۰ دقیقه آموزش گروهی مثبت اندیشی انجام و در نهایت پس از اجرای مداخله، هر دو پرسشنامه توسط دو گروه آزمایش و کنترل به عنوان پس آزمون اجرا گردید. داده های جمع آوری شده با تحلیل کوواریانس چند متغیره و یک متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و نتایج نشان داد که آموزش مثبت اندیشی بر اعتماد به نفس و تلاش، علاقه و عملکرد و خودکارآمدی شغلی موثر است و با توجه به میانگین ها باعث افزایش میزان اعتماد به نفس و تلاش، علاقه و عملکرد و خودکارآمدی شغلی معلمان شده است. همچنین نتایج نشان داد که آموزش مثبت اندیشی باعث افزایش بازارزیابی شناختی و کاهش میزان سرکوب بیان هیجان معلمان زن دوره ابتدایی شهرستان بافق شده است.

کلیدواژه ها:

آموزش مثبت اندیشی ، تنظیم هیجان ، خودکارآمدی شغلی