بررسی تطبیقی حقوق زنان در جنگ و اسارت: از صدر اسلام تا دفاع مقدس

موضوع نوشتار حاضر، مسئله اسارت زنان در دوران جنگ تحمیلی است که این مسئله (اسارت زنان)، به عنوان یک موضوع مهم، تقریبا در همه جنگ ها و نبردهای مسلحانه، مورد توجه بوده اما از صدر اسلام، قوانین و قواعد مرتبط با آن، مورد توجه قرار گرفته و بیان شده است. اسارت از ریشه مصدر «اسر»، به معنای محکم بستن چیزی با قید و طناب است و اسیر را از آن جهت که او را بسته و محصور می ساختند، اسیر نامیده اند. سپس این مفهوم به هر کس که در بند یا حبس درآید، هرچند با چیزی بسته نشده باشد، توسعه یافته است. در حقوق بین الملل، در واقع «اسیر» تعریف نشده و تنها به معرفی افرادی که از حقوق مندرج در کنوانسیون ۱۹۴۹ ژنو برخوردارند، اکتفا شده است. بررسی های انجام شده، نشان می دهد که از صدر اسلام، پیامبر اکرم (ص) و امام علی (ع) توجه ویژه ای به رعایت حقوق زنان و کودکان و محافظت از آنان و نیز برخورد قاطعانه با موارد تخلف و بازخواست متخلفان در جنگ ها و نبردهای مسلحانه داشته و سازوکارهای حمایتی حقوقی برای این موارد، تعریف کرده اند اما با بررسی خاطرات شفاهی و مکتوب اسرای جنگ تحمیلی به ویژه بانوان اسیر که تعداد دقیق آن ها، مشخص نیست، به وضوح می توان نقض قوانین اسلامی و همچنین قوانین بین المللی را مشاهده نمود.

کلیدواژه ها:

حقوق زنان ، اسارت ، جنگ ، دفاع مقدس