تاثیر باورهای خودکارآمدی فناوری بر اهداف تحرک شغلی و تعهد شغلی با نقش تعدیلگر پتانسیل اتوماسیون در شهرداری مشهد

باورها و نگرشهای افراد همواره به عنوان محرکی مهم و جهت دهنده به فعالیتهای انسان مطرح بوده است. پیشرفت تکنولوژی به احتمال زیاد کل مشاغل را حذف نخواهد کرد، بلکه وظایف خاص و در نتیجه مشاغل را در تمام صنایع تغییر خواهد داده و جایگزین خواهد کرد. این پژوهش تاثیر باورهای خودکارآمدی فناوری بر اهداف تحرک شغلی و تعهد شغلی با نقش تعدیلگر پتانسیل اتوماسیون انجام گرفت. روش تحقیق از نظر هدف؛ کاربردی خواهد بود و از نظر روش و ماهیت گردآوری، توصیفی از نوع پیمایشی بود. جامعه آماری این تحقیق شامل کارکنان و پرسنل بخش های مختلف شهرداری مشهد به تعداد تقریبی ۵۵۰۰ نفر می باشند و روش نمونه گیری غیرتصادفی در دسترس بود و با استفاده از فرمول نمونه گیری کوکران، تعداد ۳۶۰ نفر مورد مطالعه قرار گرفت. روش گردآوری داده ها به دو صورت کتابخانه ای و روش میدانی بود و مهمترین ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه بود. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه انجام و مورد تایید قرار گرفت و ضریب آلفای کرونباخ و ضریب پایایی ترکیبی برای همه عوامل بیشتر از ۰.۷۰ بود و مورد تایید قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده های توصیفی از نرم افزار SPSS و برای تجزیه و تحلیل استنباطی از روش مدل سازی معادلات ساختاری و نرم افزار PLS استفاده گردید. نتایج نشان داد که، باورهای خودکارآمدی فناوری بر روی اهداف تحرک شغلی و تعهد شغلی کارکنان شهرداری مشهد تاثیر معناداری دارد. تعهد شغلی بر روی اهداف تحرک شغلی کارکنان تاثیر معناداری دارد. همچنین، پتانسیل اتوماسیون تاثیر باورهای خودکارآمدی فناوری بر روی اهداف تحرک شغلی تعدیلگری می کند؛ ولی پتانسیل اتوماسیون تاثیر باورهای خودکارآمدی فناوری بر تعهد شغلی کارکنان شهرداری مشهد را تعدیلگری نمی کند.

کلیدواژه ها:

باورهای خودکارآمدی فناوری ، اهداف تحرک شغلی ، تعهد شغلی ، پتانسیل اتوماسیون ، شهرداری مشهد