مدل یابی معادلات ساختاری نقش تعدیلگر انگیزش پیشرفت بر تاثیر هوشمند کردن محیط های آموزشی بر برانگیختن شوق یادگیری در دانش آموزان شهرستان آمل

هدف از انجام این پژوهش مدل یابی معادلات ساختاری نقش تعدیلگر انگیزش پیشرفت بر تاثیر هوشمند کردن محیط های آموزشی بر برانگیختن شوق یادگیری در دانش آموزان شهرستان آمل می باشد. جامعه آماری کلیه دانش آموزان مقاطع ابتدایی و متوسطه اول و دوم شهرستان آمل در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ می باشد. مبتنی بر جدول کرجسی مورگان، ۲۸۰ نفر به صورت تصادفی و طبقه ای به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه هوشمندسازی مدارس شاویردی (۱۳۹۲)، پرسشنامه شوق یادگیری آسوده و نوقابی (۱۴۰۱) و پرسشنامه انگیزه پیشرفت هلم دیچ و اسپنس (۱۹۷۷) جمع آوری شدند. تحلیل آماری داده ها با نرم افزارهای spss۲۶ و Smart PLS۳و در سطح معنی داری ۰۵/۰ انجام گرفت. نتایج نشان داد که هوشمندسازی محیط های آموزشی با نقش تعدیل کننده انگیزش پیشرفت، تاثیر مستقیمی بر برانگیختن شوق یادگیری دانش آموزان دارد.

کلیدواژه ها:

هوشمند کردن محیط های آموزشی ، برانگیختن شوق یادگیری ، انگیزش پیشرفت ، شهرستان آمل