الگوی تاب آوری ذی نفعان صنعت گردشگری با تکیه بر ظرفیت های اجتماعی و فرهنگی استان های منتخب گردشگری ایران

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 287

فایل این مقاله در 25 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JUT-12-1_003

تاریخ نمایه سازی: 8 اردیبهشت 1404

چکیده مقاله:

ذی نفعان صنعت گردشگری با ایجاد تاب آوری می توانند در برابر بحران ها بهبود یابند و بر اقتصاد ملی تاثیرگذار باشند. همچنین، با در نظر گرفتن ظرفیت های اجتماعی-فرهنگی، ذی نفعان می توانند بحران ها را به فرصتی برای رشد و توسعه پایدار تبدیل کنند. بنابراین، توجه به ایجاد تاب آوری ذی نفعان صنعت گردشگری و ارتقاء آن برای توسعه پایدار ضروری است. در این راستا، پژوهش حاضر با هدف ارائه الگوی تاب آوری ذی نفعان صنعت گردشگری با تکیه بر ظرفیت های اجتماعی-فرهنگی در استان های برگزیده گردشگری ایران (تهران، یزد، اصفهان و همدان) انجام شده است. این پژوهش از نوع بنیادی است، و روش پژوهش کیفی و به روش داده بنیاد صورت پذیرفته است. داده ها با روش نمونه گیری هدفمند نظری و با استفاده از ابزار مصاحبه عمیق با خبرگان پژوهش گردآوری و با استفاده از اصول تحلیل داده ها و مبانی کدگذاری، با کمک نرم افزار (مکس کیو دی ای) انجام شده است. در نتیجه الگوی پژوهش در ۶ طبقه اصلی (موجبات علی، پدیده اصلی، شرایط زمینه ای، عوامل مداخله گر، راهبردها و پیامدها)، ۶ مقوله اصلی (تعالی فرهنگی و معنوی جامعه، فرهنگ حمایت و نوآوری، چالش های صنعت گردشگری، تاب آوری ذی نفعان صنعت گردشگری، مدیریت تاب آوری، صنعت گردشگری تاب آور و پایدار)؛ ۱۸ مقوله فرعی (سلامت معنوی، هم بستگی و انسجام اجتماعی، سلامت معنوی، نوآوری و خلاقیت، حمایت های دولتی و غیردولتی، چالش های صنعت گردشگری، ایجاد تاب آوری و حفظ ارزش های حاکم بر صنعت گردشگری، بهره مندی از ظرفیت های اجتماعی و فرهنگی، و غیره)؛ ۶۴ کد مفهومی ارائه گردیده است. انتظار می رود به کارگیری الگوی تعیین شده در جهت تاب آوری و بهبود عملکرد صنعت گردشگری بهره برداری شود.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، بحران ، صنعت گردشگری ، ذی نفعان صنعت گردشگری ، داده بنیاد ، استان های گردشگری ایران

نویسندگان

گلنوش جباری

گروه گردشگری، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علم و هنر، یزد، ایران

محمد حسین ایمانی خوشخو

گروه مدیریت گردشگری، دانشکده گردشگری، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران

مهدی باصولی

گروه مدیریت گردشگری، دانشکده گردشگری، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران

میرمحمد اسعدی

گروه گردشگری، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علم و هنر، یزد، ایران

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • اسعدی، میر محمد و جباری، گلنوش. (۱۴۰۰). عوامل موثر بر ...
  • علیقلی زاده فیروزجایی، ناصر. (۱۴۰۱). سنجش تاب آوری کسب وکارهای ...
  • Adger, W. N. (۲۰۰۰). Social and ecological resilience: are they ...
  • Becken, S., & Khazai, B. (۲۰۱۷). Resilience, tourism and disasters. Tourism ...
  • Henderson, J. C. (۲۰۰۷). Corporate social responsibility and tourism: Hotel ...
  • Hopkins, D., & Becken, S. (۲۰۱۴). Sociocultural resilience and tourism. ...
  • https://doi.org/۱۰.۳۳۹۰/su۱۲۱۱۴۵۳۸Lin, Q., & Wen, J. J. (۲۰۲۱). Family Business, Resilience, ...
  • Moore, M., Chandra, A., & Feeney, K. C. (۲۰۱۳). Building ...
  • https://doi.org/۱۰.۱۰۱۶/j.tmp.۲۰۱۷.۱۱.۰۱۳Prayag, G. (۲۰۱۸). Symbiotic relationship or not? Understanding resilience and ...
  • Sydnor-Bousso, S., Stafford, K., Tews, M., & Adler, H. (۲۰۱۱). ...
  • Zeng, B., Carter, R. W., & De Lacy, T. (۲۰۰۵). ...
  • نمایش کامل مراجع