بررسی تاثیر حمایت والدین و معلم بر کاهش اضطراب و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان (مطالعه موردی: دانش آموز کلاس اول، حلما)

اضطراب تحصیلی یکی از چالشهای اساسی در روانشناسی بالینی کودک و نوجوان است که می تواند بر عملکرد تحصیلی و تعاملات اجتماعی دانش آموزان تاثیر منفی بگذارد. این پژوهش با هدف بررسی نقش حمایت والدین و معلم در کاهش اضطراب و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان انجام شد. مطالعه به صورت موردی بر روی دانش آموزی به نام حلما، که دچار اضطراب تحصیلی و افت عملکرد درسی بود، صورت گرفت. روش پژوهش شامل مصاحبه با والدین و معلم، مشاهده رفتارهای دانش آموز و تحلیل کیفی داده ها با استفاده از نرم افزار MaxQDA ۲۰۲۰ بود. یافته ها نشان داد که حمایت عاطفی والدین و تشویق، برگزاری کلاس های فوق برنامه و تفویض مسئولیت به دانش آموز از طرف معلم، تاثیر مثبتی بر کاهش اضطراب و افزایش انگیزه یادگیری او داشته است. همچنین، تعاملات اجتماعی حلما در محیط کلاس بهبود یافت و نشانه های اضطراب، مانند پرفشارنویسی و جویدن و فشار لبها کاهش پیدا کرد. این مطالعه نشان می دهد که مداخلات حمایتی هدفمند از سوی والدین و به خصوص معلمان می توانند تاثیر بسزایی در کاهش اضطراب تحصیلی و ارتقای عملکرد دانش آموزان داشته باشند. بر این اساس، پیشنهاد می شود که معلمان و والدین با آگاهی بیشتر از نیازهای عاطفی و تحصیلی کودکان، راهکارهای مشابه را در محیط آموزشی و خانگی به کار بگیرند.

کلیدواژه ها:

اضطراب تحصیلی ، نقش معلم ، عملکرد تحصیلی ، مطالعه موردی