مدلیابی معادلات ساختاری اعتیاد به شبکه های اجتماعی مجازی بر اساس عدم تحمل بالتکلیفی و باورهای فراشناختی با نقش میانجی نگرانی در نوجوانان مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر

هدف از پژوهش حاضر بررسی مدلیابی معادلات ساختار ی اعتیاد به شبکه های اجتماعی مجازی بر اساس عدم تحمل بالتکلیفی و باورهای فراشناختی با نقش میانجی نگرانی در نوجوانان مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر بود. روش این مطالعه توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش نوجوانان دختر شهر اصفهان در پاییز سال ۱۴۰۳ بودند. حجم نمونه بر اساس مدل کالین( ۲۰۲۳ ) و با روش نمونهگیری در دسترس ۳۰۰ نفر انتخاب شد. ابزار گردآوری دادههای پژوهش شامل مقیاس اختلال اضطراب فراگیر-۷(GAD-۷ ) (اسپیتزر و همکاران ۲۰۰۶ )، پرسشنامه اعتیاد شبکههای اجتماعی( SNAS ) گریفیث ( ۲۰۰۵ )، مقیاسعدم تحمل بال تکلیفی (IUS-۲۷ () فریستون و همکاران ۱۹۹۴ )،پرسشنامه باورهای فراشناختی (MCQ ) کارترایت-هاتون و ولز ( ۱۹۹۷ ) و پرسشنامه نگرانی ایالت پنسیلوانیا (PSWQ) مهیر و همکاران( ۱۹۹۰ )بود. دادهها با استفاده از همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری تحلیل شد. یافتههای پژوهش نشان داد که اثرات مستقیم عدم تحمل بالتکلیفی، باورهای فراشناختی و نگرانی بر روی اعتیاد به شبکههای اجتماعی مجازی معنادار است. همچنین نتایج نشان داد که نگرانی در رابطه بین عدم تحمل بالتکلیفی و باورهای فراشناختی با اعتیاد به شبکههای اجتماعی مجازی نقش میانجی و معنادار دارد. همچنین مدل پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود (۰۲۲/۰=RMSEA و۰۵/۰>p ) و۷۱ درصد از واریانس اعتیاد به شبکههای اجتماعی مجازی تبیین می شود. با توجه به یافتههای این پژوهش و نقش عدم تحمل بالتکلیفی، باورهای فراشناختی و نگرانی در اعتیاد به شبکههای اجتماعی مجازی نوجوانان استفاده از نتایج این پژوهش برای کاهش اعتیاد به شبکههای اجتماعی مجازی نوجوانان پیشنهاد میشود.

کلیدواژه ها:

اضطراب فراگیر ، اعتیاد به شبکه های اجتماعی مجازی ، عدم تحمل بالتکلیفی ، باورهای فراشناختی ، نگرانی