بررسی رابطه بین عملکرد خانواده با بلوغ عاطفی نوجوانان دارای سابقه اقدام به خودکشی

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین عملکرد خانواده با بلوغ عاطفی نوجوانان دارای سابقه اقدام به خودکشی انجام شد. روش شناسی: این پژوهش از نظر هدف، بنیادی و از نوع تحقیقات توصیفی-همبستگی است جامعه آماری این پژوهش، شامل تمامی نوجوانانی (دختر و پسر، ۱۲-۱۷ سال) است، که به بهزیستی شهر شیراز معرفی شده اند و سابقه اقدام به خودکشی داشته اند. حجم نمونه، از بین جامعه آماری پژوهش، تعداد ۳۸۴ نفر براساس فرمول کوکران و به روش نمونه گیری در دسترس تعیین شد. در نهایت، تعداد ۲۵۰ نفر، به سوالات پرسش نامه ها پاسخ دادند و به عنوان حجم نمونه نهایی وارد مطالعه شدند. جهت جمع آوری داده ها از پرسش نامه های سنجش خانواده مک ماستر (۱۹۸۳) و بلوغ عاطفی سینگ و بهاراوا (۱۹۹۱) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها در بخش آمار توصیفی از شاخص های، میانگین، انحراف معیار، جهت نشان دادن وضعیت داده ها استفاده شد و در بخش آمار استنباطی از روش رگرسیون خطی چندگانه و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. یافته ها: در بررسی رابطه بین عملکرد خانوادگی و بلوغ عاطفی نشان دادند که رابطه معناداری به صورت مستقیم بین عملکرد خانوادگی و بلوغ عاطفی در کل نمونه وجود دارد و چون مقدار ضریب همبستگی مثبت می باشد در نتیجه بین عملکرد خانوادگی و بلوغ عاطفی رابطه معناداری به صورت مستقیم وجود دارد. نتیجه گیری: نوجوانان با استفاده از بلوغ عاطفی به عنوان یکی از صالحیت های عاطفی می توانند توانایی بیشتری برای انطباق با موقعیت های ناخوشایند زندگی به دست آورند. جو عاطفی خانواده و عملکرد مناسب در آن نیز، می تواند سلامت روان نوجوانان را تقویت کرده و از بروز مشکلات روانی آنها جلوگیری کند.

کلیدواژه ها:

بلوغ عاطفی ، خودکشی ، عملکرد خانواده ، نوجوانان