مقایسه اضطراب اجتماعی و خودکارآمدی در کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی و کودکان عادی

هدف از پژوهش حاضر مقایسه اضطراب اجتماعی و خودکارآمدی در کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی و کودکان عادی بود. روش پژوهش علی مقایسه های یا پس رویدادی و جامعه آماری این پژوهش از دو گروه کودکان عادی و کودکان مبتلا به نقص توجه/بیش فعالی بود. نمونه پژوهش ۳۰ نفر از هر گروه یعنی ۶۰ نفر بود که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند انتخاب گردید. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس اضطراب اجتماعی الیبویتز (۱۹۸۷) و مقیاس خودکارآمدی کودکان و نوجوانان موریس (۲۰۰۲) بود. پس از جمع آوری اطلاعات، برای تحلیل داده های به دست آمده از روش های آمار توصیفی میانگین و انحراف استاندارد استفاده شد و در بخش استنباطی از روش تحلیل واریانس چند متغیری استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که بین اضطراب اجتماعی و خودکارآمدی در کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی و کودکان عادی تفاوت معناداری وجود دارد. در نتیجه، این مطالعه بر نیاز به درک بهتر مکانیسم های زمینه ای ارتباط مکرر بین ADHD، اضطراب اجتماعی و خودکارآمدی تاکید می کند. از این نظر، کمی کردن شدت عالئم کلیدی برای توسعه و ارزیابی پروتکل های درمانی جدید است.

کلیدواژه ها:

اضطراب اجتماعی ، خودکارآمدی ، اختلال نقص توجه بیش فعالی