بررسی انتقال تعهدات در حقوق ایران و آمریکا

قراردادها در صورتی تحقق پیدا می کنند که دو یا چند شخص در خصوص امضا و ایجاد آن ها با یکدیگر به توافق رسیده باشند. به عبارت دیگر می توان گفت که شرط ایجاد و تحقق قرارداد، توافق میان دو یا چند شخص است. امضای قرارداد باعث ایجاد حقوق و تکالیفی برای هر یک از طرفین آن می شود. در اصطلاح حقوقی به تعهداتی که به واسطه امضای قرارداد و توافق میان طرفین آن مشخص شده است، تعهدات قراردادی می گویند. در برخی از موارد، حقوق و تعهدات یکی از طرفین قرارداد می تواند به شخص ثالث انتقال پیدا کند. بنابراین می توان گفت، انتقال تعهد قراردادی در صورتی موضوعیت پیدا می کند که حقوق و تعهدات قراردادی یکی از طرفین به شخص ثالث انتقال پیدا کرده باشد. در این مقاله به بررسی انتقال تعدات در حقوق ایران و آمریکا پرداخته شد. براساس اکثر قوانین ایالتی راجع به ادغام شرکت ها، ادغام و انتقال کلیه دارایی ها و مسوولیت ها به شرکت های بازمانده یا ادغام کننده به حکم قانون است و انتقال ارادی محسوب نمی شود و در نتیجه در هیچ موردی ادغام نقض شروط عدم انتقال محسوب نمی گردد، اما دادگاه ها در بعضی دیگر از ایالت ها عقیده مخالف داشته، بر این باورند که انتقال دارایی ها و تعهدات به این گونه شرکت ها ارادی محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

تعهدات ، ایران ، حقوق