پیش بینی ابعاد خشونت براساس راهبردهای مقابلهای و پریشانی روانشناختی در زنان قربانی خشونت خانگی

هدف پژوهش حاضر پیش بینی ابعاد خشونت براساس راهبردهای مقابلهای و پریشانی روانشناختی در زنان قربان ی خشونت خانگی بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل زنان متاهل ساکن شهر تهران دارای تجربه خشونت خانگی در سال ۲۰۴۱ بود که از میان آنها ۸۰۲ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه خشونت خانگی علیه زنان محسنی تبریزی و همکاران (۳۱۱۹)؛ مقیاس پریشانی روانشناختی کسلر و همکاران ( ۲۰۰۲) و پرسشنامه سبکهای مقابله فولکمن و الزاروس (۰۸۹۱) بود. دادههای پژوهش حاضر با استفاده از روش رگرسیون سلسله مراتبی تحلیل شدند. نتایج تحلیل نشان داد راهبردهای مقابله ای مسئله مدار به صورت منفی و معنادار ( ۱۰/۰P< ،۱۳۳/۰-=β ) و راهبردهای مقابلهای هیجان مدار به صورت مثبت و معنادار ( ۱۰/۰P< ،۵۹۲/۰=β ) خشونت جسمی را پیشبینی کردند. پریشانی روان شناختی به صورت مثبت و معنادار (۵۰/۰P< ،۵۷۱/۰=β ) خشونت جسمی را پیشبینی کرد. راهبردهای مقابلهای مسئله مدار به صورت منفی و معنادار (۵۰/۰ P< ،۶۷۱/۰-=β ) و راهبردهای مقابلهای هیجان مدار به صورت مثبت و معنادار ( ۵۰/۰P< ،۰۱۲/۰=β ) خشونت روانی را پیشبینی کردند. پریشانی روان شناختی به صورت مثبت و معنادار (۵۰/۰P< ،۵۷۱/۰=β ) خشونتروانی را پیش بینی کرد. با توجه به نتایج بدست آمده بنظر میرسد که ابعاد خشونت جسمی و روانی براساس راهبردهای مقابلهای مسئله مدار و هیجان و پریشانی روانشناختی در زنان قربان ی خشونت خانگی پیش بینی می شود.

کلیدواژه ها:

پریشانی روانشناختی ، خشونت خانگی ، راهبردهای مقابلهای