شناسایی سبک های متعارف فرزندپروری در خانواده های ایرانی متناسب با فرهنگ ایرانی-اسلامی: تحلیل محتوای کیفی

پژوهش حاضر با هدف شناسایی سبک های متعارف فرزندپروری در خانواده های ایرانی انجام شد. مطالعه حاضر از نوع طرح های کیفی بود که به روش تحلیل محتوا و به شیوه تحلیل نهفته انجام شد. جامعه هدف از یک طرف، شامل ۷ نفر از متخصصان روانشناسی، ۶ نفر از کارشناسان مذهبی و ۸ نفر از والدین ایرانی بود که به روش نمونه گیری هدفمند تا رسیدن به اشباع با آن ها مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام شد و از طرف دیگر، با مطالعه منابع، آموزه ها و متون اسلامی به روش کتابخانه ای، شیوه های مناسب فرزندپروری گردآوری شد. تحلیل یافته ها در بخش نخست منجر به کشف شش طبقه اصلی از قبیل؛ سبک فرزندپروری مبتنی بر صمیمیت و درک پذیری، مهرورزانه، همراهی و حمایت، شناخت رشد فرزندان، داشتن برنامه باثبات و معقولانه و فرزندپروری مبتنی بر آموزش معنوی شد، همچنین با تحلیل منابع، متون و احادیث اسلامی شیوه های تربیتی همچون؛ فرزندپروری مسئولانه، فرزند پروری مبتنی بر اخلاق، دوستی و محبت، فرزند پروری مبتنی بر صلابت، نشاط و نظم، تکریم و احترام به اولاد، عدالت میان فرزندان و عواملی از این قبیل مورد تایید و تاکید بود. در نهایت می توان گفت، از آنجایی که محتوای شناسایی شده هم بر اساس متون و سبک زندگی اسلامی و هم بر اساس مصاحبه مستقیم با متخصصان روانشناسی، کارشناسان مذهبی و خود والدین ایرانی کشف و استخراج شده اند، بنابراین نتایج پژوهش می تواند بستر مناسبی را برای پر کردن خلاهای فرهنگی موجود در زمینه فرزندپروری در جامعه ایرانی فراهم آورد

کلیدواژه ها:

سبکهای فرزندپروری ، فرهنگ اسلامی ، خانواده ایرانی ، تحلیل کیفی