تحلیل پوششی داده ها با داده های پویا: چارچوبی برای ارزیابی زمان مند واحدهای تصمیم گیرنده

در این مقاله، رویکرد جدیدی در تحلیل پوششی داده ها (DEA) برای ارزیابی کارایی واحدهای تصمیم گیرنده در شرایطی ارائه می شود که ورودی ها و خروجی ها در طول زمان تغییر می کنند. ابتدا پیشینه های از توسعه مدل های مختلف DEA و ضرورت در نظر گرفتن پویایی داده ها مطرح گردیده و سپس ساختار مدل سازی زمان مند با تکیه بر اصول موضوعه شمول مشاهدات، تحدب، بازده به مقیاس ثابت، امکان پذیری و کمینه درونی ابی توضیح داده می شود. در ادامه، دو سناریوی اصلی برای ارزیابی کارایی ارائه شده است: در سناریوی اول، کارایی لحظه ای در نقاط گسسته زمانی اندازه گیری و با استفاده از یک تابع قطعه ای خطی، رفتار کلی هر واحد در طول بازه بررسی می شود. در سناریوی دوم، کارایی به صورت یک مقدار اسکالر در کل بازه تعریف شده و با حل مدل های برنامه ریزی پارامتریک، کران های باال و پایین کارایی به دست می آید. در پایان، با ارائه مثالی عددی، نحوه کارکرد مدل ها تشریح و نتایج به دست آمده تفسیر می گردد. این روش می تواند در مواردی که داده های ورودی و خروجی در طول زمان ثابت نیستند، برای ارزیابی بهتر عملکرد و تاثیرپذیری واحدهای تصمیم گیرنده از تغییرات محیطی به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

تحلیل پوششی داده ها ، داده های مرتبط با زمان ، داده های پویا ، ارزیابی زمان مند ، برنامه ریزی پارامتریک