بررسی نقش هوش مصنوعی در بهبود دسترسی پذیری و رضایت کاربران در سیستم های مدیریت اطلاعات

این تحقیق بر مبنای تئوری UIS، یک مدل مفهومی جدیدی را معرفی می کند که برای ارزیابی رضایت کاربر در سیستم های مدیریت اطلاعات مبتنی بر هوش مصنوعی طراحی شده است. از طریق بررسی دیدگاه کاربران ایرانی شاغل در حوزه سیستم های مدیریت اطلاعات و با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزار ۴.۰ PLS-Smart، پنج عامل کلیدی شناسایی شدند که شامل کامل بودن، دقت، به موقع بودن، سهولت استفاده و قالب هستند. این عوامل به طور مستقیم بر رضایت کاربر تاثیرگذار هستند؛ با این حال، برخالف مدل های سنتی، دقت و قابلیت اعتماد تاثیر کمتری بر رضایت کاربران هوش مصنوعی نشان داده اند. نتایج این تحقیق به ذینفعان سیستم های مدیریت اطلاعات توصیه می کند تا از هوش مصنوعی با درک محدودیت های آن، به ویژه در مورد دقت، بهره گیری کنند و به تغییرات استفاده دانشگاهی از این فناوری توجه کنند. همچنین، یافته ها یکپارچگی نوآوری های نظری و کاربردی در محیط های مدیریت اطلاعات را مورد تاکید قرار می دهد و دیدگاهی جدید در رابطه با بهبود رضایت کاربران ارائه می دهد. این پژوهش می تواند راهنمایی کاربردی برای بهینه سازی و تنظیم سیستم های مدیریت اطلاعات مبتنی بر هوش مصنوعی فراهم آورد که با نیازهای واقعی کاربران هماهنگ تر باشد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، رضایت اطلاعات کاربر ، سیستم های مدیریت اطلاعات ، دقت