پیش بینی نگرش به هوش مصنوعی بر اساس مولفه های کارآفرینی در دانش آموزان متوسطه دوم شهرستان صالح آباد

هدف پژوهش حاضر پیش بینی نگرش به هوش مصنوعی، بر اساس مولفه های کارآفرینی بود. روش پژوهش توصیفی-پیمایشی از نوع همبستگی بود که در آن ۲۱۶ نفر از دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهرستان صالح آباد بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و توسط مقیاس نگرش به هوش مصنوعی و پرسشنامه کارآفرینی، مورد سنجش قرار گرفتند. داده ها با استفاده از تحلیل روش رگرسیون همزمان مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد بین نگرش به هوش مصنوعی با مولفه های کارآفرینی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد و متغیر های مستقل می توانند در یک مدل رگرسیونی تغیرات متغیر نگرش به هوش مصنوعی را پیش بینی کنند. به طور کلی، هرچقدر افراد درجات بالاتری از کارآفرینی را گزارش دادند، آن را به عنوان ابزاری برای پیشرفت، رفاه و بهبود کیفیت زندگی در نظر می گیرند.

کلیدواژه ها:

نگرش به هوش مصنوعی ، کارآفرینی ، دانش آموزان