حکمرانی اقتصاد فرهنگ در ایران : واکاوی چالشهای توسعه بازارپردازی بازی های دیجیتال

در میان سایر رسانه ها، بازی های دیجیتال یکی از متاخرترین انواع رسانه است که از تاثیرگذاری زیادی بر مخاطبان خود به ویژه در بین کودکان و نوجوانان برخودار هستند. این پژوهش در پی مطالعه زمینه های اثرگذار بر عدم بازارپردازی محصولات مبتنی بر بازی در ایران است که برای دستیابی به یک الگوی نظری، از روش گرندد تئوری استفاده شده است و با تکنیک مصاحبه نیمه ساختار یافته بیش از ۲۵ مصاحبه با بازی سازان صورت گرفته است. در مجموع بررسی های انجام شده نشان از فقدان یک نگاه جامع و سیستماتیک به سیاستگذاری در این حوزه دارد و با وجود تمایل بازی سازان به استفاده از کاراکترهای بومی و تاریخی، خالقهای فنی، حقوقی و سیاسی در این حوزه مانع از به ثمر رسیدن تلاشها است. بر همین مبنا نباید از نقش کلیدی ای که دولت و سیاستگذاران باید در این زمینه ایفا کنند؛ غافل شد. در حقیقت موفقیت اصلی در گرو طراحی و تدوین سیاستهای دقیق و جامع در این حوزه است و الزم است که نهادهای دولتی و نیمه دولتی در تسهیل این فرآیند به کمک بخش خصوصی بیایند. همچنین باید توجه داشت در سوی دیگر این ماجرا، طراحی و تدوین سیاستها در این زمینه نیازمند مطالعات جامع و دقیق از وضعیت بازار محصولات جانبی در کشور و تحلیل جامع دیدگاه مشتریان، فروشندگان تولیدکنندگان، واردکنندگان و سایر گروههای تاثیرگذار در بازار محصولات مبتنی بر شخصیت و نمادهای فرهنگی است.

کلیدواژه ها:

بازارپردازی ، اقتصاد فرهنگ ، بازی دیجیتال ، نظریه مبنایی