تحلیلی بر نظریه حکمروایی و جایگاه حکمروایی روستایی در آن

حکمروایی، هنر هدایت ارگان ها و ملت ها یا کشورها است. امروزه بحث حکمرانی و حکمروایی، از مباحث بسیار مهم و کلیدی در محافل علمی است. بررسی ادبیات این موضوعات در جهت تبیین و روشن شدن آن، از عوامل موثر در موفقیت حکومت ها در اجرای درست و علمی آن در کشورهاست. حکمرانی خوب روستایی نیز از نظریات جدید در بحث حکمروایی است که توسط مدیران روستایی در نواحی روستایی اجرا می شود. حکمروایی روستایی اصطالحی می باشد از جریان اثرگذاری تمام ارکان دخالت کننده روستایی بر مدیریت روستایی، با همه راهکارها و سازوکارهایی که با آنها بتوان به سمت رشد و پیشرفت روستا و خانوار روستایی پیش رفت. به عبارت دیگر، به اجرا کردن تصمیمات و خط مش های مردم روستایی، هم جهت با سود خود و همراستا با منافع ملی، منطقه ای و بومی است. در این پژوهش، به بررسی نظریه حکمروایی و جایگاه آن، و نیز حکمروایی روستایی و نظریات مرتبط با آن پرداخته شده است. روش گردآوری داده ها به شیوه کتابخانه ای و استفاده از منابع اسنادی است. براساس نتایج مشخص شد که گذشت و انتقال از نوع حکومت روستایی به نوع حکمروایی روستایی، پاسخ مهمی و عمل به التزام بازتوزیع قدرت در سطح جامعه شهری و روستایی است. به عبارت دیگر، مدل حکمروایی روستایی را می توان یکی از وسایل افزایش دهنده و تکثرگرا و پیشرفت به سوی جوامع متمرکز و پایدار روستایی به عنوان ایده ال نهایی این مدل در نظر گرفت. در این میان، حکمروایی روستایی پیش نیازی برای توسعه از نوع پایدار در نواحی روستایی است.

کلیدواژه ها:

حکمروایی ، حکمرانی ، روستایی ، مدیریت ، توسعه