پیش آگاهی بیماری سفیدک پودری برای باغ های سیب بر پایه فناوری اینترنت اشیاء

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 192

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_ARPP-13-4_001

تاریخ نمایه سازی: 29 اسفند 1403

چکیده مقاله:

بیماری سفیدک پودری سیب یکی از مهم ترین بیماری های سیب است که باعث کاهش عملکرد و کیفیت محصول می­شود. پیش آگاهی یکی از اقدامات اساسی برای کنترل این بیماری است. هدف از این پژوهش، پیش آگاهی بیماری سفیدک پودری در باغ سیب بر پایه فناوری اینترنت اشیاء و بررسی امکان کنترل این بیماری بر اساس راه حل های هوشمند این فناوری با پایش برخط داده های محیطی بود. برای این منظور، معماری اینترنت اشیاء به صورت چهارلایه شامل لایه ادراک، لایه انتقال، لایه پردازش و لایه کاربرد در نظر گرفته شد. داده های محیطی در یک باغ سیب واقع در استان تهران (شهرستان دماوند) با حسگرهای بی سیم دما و رطوبت نسبی هوا به صورت برخط جمع آوری و از طریق پروتکل رادیویی لورا به گیت وی ارسال شد. به منظور تعیین الگوریتم های پیش آگاهی بیماری سفیدک در سامانه، آزمایشی در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با هفت تیمار و هر تیمار در چهار تکرار اجرا شد. نتایج نشان داد که تیمار یک که در آن بر اساس داده های محیطی، درختان سه بار سم پاشی شده بودند (سم پاشی اول: در دمای ۱۰ درجه سلسیوس و رطوبت ۷۰ درصد، سم پاشی دوم: در دمای ۱۵ درجه سلسیوس و رطوبت۷۰ درصد، سم پاشی سوم: در دمای۲۰ درجه سلسیوس و رطوبت۵۰ درصد) از لحاظ مقدار عددی کم ترین درصد شدت بیماری و درصد وقوع بیماری را داشت. سپس، کم ترین درصد شدت و وقوع بیماری مربوط به تیمار ۴ با دو بار سم پاشی (سم پاشی اول: در دمای ۱۰ درجه سلسیوس و رطوبت ۷۰ درصد، سم پاشی دوم: در دمای ۲۰ درجه سلسیوس و رطوبت۵۰ درصد) بود. کارایی تیمارهای یک و چهار برای کنترل شدت بیماری به ترتیب برابر ۶۴/۷۹ و ۴۲/۷۶ درصد بود. برای کاهش مصرف سموم و عوارض سوء آن بر سلامت مصرف کنندگان و محیط زیست، این دو نوبت سم پاشی به عنوان الگوریتم پیش آگاهی بیماری سفیدک پودری در سامانه طراحی شده در نظر گرفته شد. استفاده از این سامانه می تواند به کنترل موثر بیماری سفیدک پودری در باغ های سیب کمک کند و منجر به افزایش عملکرد و تولید سیب با کیفیت تر شود.

نویسندگان

بهاره جمشیدی

بخش تحقیقات هوشمندسازی کشاورزی، موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران.

حسین خباز جلفایی

بخش تحقیقات بیماری های گیاهی، موسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران.