بررسی رابطه بینامتنی سوانح العشاق غزالی و منطق الطیر عطار بر اساس نظریه رولان بارت

سوانح العشاق از احمد غزالی و منطق الطیر عطار دو کتابی هستند که موضوع اصلی آنها عشق است. سوانح از عشاق احمد غزالی اولین و مهمترین رساله مستقلی است که به عشق از نگاه صوفیانه می پردازد. عشق در این کتاب مطلق یا حقیقت است. نه الهی و به انسانی در صورتی که منطق الطیر عطار کتابی عرفانی تمثیلی است که با روایت و پرداخت داستانی موضوع وصال به معشوق را از منظر الهی به تصویر می کشد. کتاب سوانح العشاق از نظر زمانی از منطق الطیر متقدم تر است به همین دلیل بر آثار بعد از خود تاثیر بسیاری داشته و از اهمیت فراوانی برخوردار است. از این رو گمان می رود منطق الطیر عطار نیز از سوانح العشاق تاثیر گرفته باشد که بعد از بررسیهای این مقاله با بررسی این دو متن و بهره گیری از نظریه بینامتنیت و نظریه رولان بارت حضور نشانه های مشترک در دو متن با روش توصیفی و تحلیلی و مطالعه کتابخانه ای مشخص می گردد با آنکه دو متن سوانح العشاق نتر و به شیوه رساله ای و منطق الطیر؛ سمبلیک در قالب نظم در برخی اصطلاحات عرفانی و احادیث و تلمیح ها و تفکر غالب عشق با هم شباهت دارند. در نتیجه این فرضیه را تقویت میکند که منطق الطیر عطار از سوانح العشاق تاثیر گرفته است.

کلیدواژه ها:

عشق ، سوانح العشاق ، منطق الطیر ، بینامتنیت ، نشانه شناسی