اثربخشی مداخلات ورزشی در سلامت روان دانش آموزان با نیازهای ویژه

در اساس نامه سازمان جهانی بهداشت ((WHO ۱سلامت »نه تنها نبود بیماری یا معلولیت «، بلکه »حالت بهینه خوب بودن جسمی ، روانی و اجتماعی « تعریف شده است (گزارش سازمان جهانی بهداشت ، ۲۰۰۱).گرچه WHO) )از سال ۱۹۴۶ میلادی برای سلامت تعریف سه بعدی زیستی ، روانی و اجتماعی را بیان کرده است ، اما در بیشتر کشورها دو بعد روانی و اجتماعی سلامت تا حد زیادی به وسیله متولیان نادیده گرفته شده است .بنابراین برای آینده سلامت روانی و اجتماعی احساس نگرانی می شود. آمار اختلال های روانی در ایران در مقایسه با سایر کشورها وضع خوبی ندارد. جامعه ایرانی ، جامعه ای هیجانی ، نگران ، غمگین ، غیرقابل پیش بینی و به تعبیر برخی بزرگان و مسئولان غیراخلاقی ، قانون گریز و نظارت ناپذیر است ، که همگی از عوامل خطر بروز اختلال روانی و بیماریهای روان - تنی است . برای ارتقای سلامت روان باید یک محیطی ایجاد شود تا بهزیستی روانشناختی افراد را بهبود بخشیده و حامی سلامت روان افراد باشد.محیطی که به حقوق اساسی مدنی ، سیاسی ، اقتصادی-اجتماعی و فرهنگی افراد احترام بگذارد و از آن ها محافظت کند. این محیط باید به آزادی های فرد احترام گذاشته و برنامه هایی را برای بهبود و ارتقای سلامت روان افراد در سیاست های اجرایی خود قرار دهند. ارتقای سلامت روانی باید به سیاست کار برنامه های دولتی و خصوصی نیز راه یابد. علاوه بر بخش بهداشت ، مشارکت در بخش های آموزش و پرورش ، کار، حمل و نقل ، محیط زیست ، مسکن و رفاه ضروری است . در کنار این آموزه های دینی و موازین اخلاقی و معنوی جدا از نگاه سیاسی و دیدگاه حاکمان دینی، از عوامل موثر در تامین، حفظ و ارتقایسلامت روانی به حساب می آید. آگاهی بخشی به همه اقشار جامعه و همه مسئولان اجرایی، قضایی، نظامی،امنیتی و اطلاع رسانی درباره عوامل سبب ساز آسی بهای اجتماعی و اختلالهای روانی و بار این اختلالهابر سلامت، فرهنگ و اقتصاد جامعه از اولویتهای بسیار مهم است .