بومی سازی عملگرهای سیگنالینگ قطار شهری شیراز

سارزمان بهره برداری قطار شهری شیراز متولی سیگنالینگ و نگهداری است. همه خطوطی که در سال های اخیر تحویل شده اند مانند مترو تهران خط ۷، خط دو مترو مشهد، تبریز و اصفهان فاقد سیگنالینگ هستند. تا زمانی که این خطوط به سیستم سیگنالینگ مجهز نشوند نمی توان از ظرفیت آنها برای اعزام قطارهای هر چه بیشتر استفاده کرد. سهم هزینه سیگنالینگ در کل هزینه ساخت یک خط آهن آنقدر ناچیز است که نمی توان تصور کرد که محدودیت مالی عامل خودداری شرکت ساخت از نصب تجهیزات سیگنالینگ در خطوط آهن باشد. سیگنالینگ دو کارکرد اصلی دارد. ایمنی و افزایش ظرفیت. در فقدان سیگنالینگ تعداد قطارهایی که می توان در واحد زمان اعزام کرد و همینطور سرعت سیر قطارها به خاطر ملاحظات ایمنی کاهش می یابد. با حضور سیستم سیگنالینگ می توان از یک ایستگاه مرکزی ترافیک چندین ایستگاه قبل و بعد را کنترل کرد. بدون سیگنالینگ ظرفیت خط حداقل است و در هر بالک بیش از یک قطار نمی توان اعزام کرد و ارتباط هر ایستگاه فقط با دو ایستگاه طرفین آن هم به روش های غیر مکانیزه برقرار است. شرح مبسوط ویژگی ها و کارکردهای این سیستم را به متخصصان این امر واگذار می کنم. در این راستا مترو شیراز با همکاری تعدادی از پرسنل بهره بردار در خط دو اقدام به سیستم سیگنالینگ بومی در راستای ایمن سازی خطوط انجام داده است.

کلیدواژه ها:

سیستم سیگنالینگ ، بومی سازی ، قطار شهری