بررسی تاثیر سطوح مختلف تمرین در افزایش توان پاسخگویی نیروهای امدادی جمعیت هالل احمر استان کهگیلویه و بویراحمد

هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر سطوح مختلف تمرین در افزایش توان پاسخگویی نیروهای امدادی جمعیت هالل احمر استان کهگیلویه و بویراحمد است. پژوهش پیش رو از لحاظ هدف کاربردی است و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی شمرده می شود. در این پژوهش ابتدا مدل نظری و فرضیه های بین متغیرها توسعه داده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و آمار استنباطی و مدل سازی معادلات ساختاری روش الگویابی معادلات ساختاری با کمک نرم افزار Smart PLS ۳ استفاده شده است. جامعه آماری تحقیق کلیه کارکنان جمعیت هالل احمر استان کهگیلویه و بویراحمد است. به این منظور از نمونه ای ۱۵۰ نفر استفاده شد. برای جمع آوری اطلاعات سطوح مختلف تمرین و توان پاسخگویی نیروهای امدادی از پرسشنامه استفاده شد. علاوه بر روایی محتوا از روایی سازه نیز استفاده شد و برای سنجش پایایی نیز از آلفای کرونباخ بهره گرفته شد. پایایی کرونباخ نشان داد که مقادیر کسب شده برای تمامی متغیرها بیشتر از ۰.۷۰ است، که مبین سطح پایایی مطلوب پرسشنامه ها بوده است. نتایج به دست آمده از این پژوهش نشان داد که تمرین توجیهی، تمرین میدانی، تمرین دور میزی، تمرین تخصصی و تمرین تمام عیار در افزایش توان پاسخگویی نیروهای امدادی جمعیت هالل احمر استان کهگیلویه و بویراحمد تاثیر معناداری دارند. در مجموع، سطوح مختلف تمرین، تاثیر مثبتی بر افزایش توان پاسخگویی نیروهای امدادی دارند. اجرای یک برنامه منظم و متنوع از تمرینات می تواند به بهبود عملکرد کلی امدادگران کمک کند و آنها را برای مواجهه با شرایط اضطراری آماده تر سازد.

کلیدواژه ها:

سطوح مختلف تمرین ، توان پاسخگویی ، نیروهای امدادی ، جمعیت هالل احمر