بررسی مسائل پیرامون شرایط اقامه دعوای اضافی در آیین دادرسی مدنی ایران

هدف از تحلیل مروری پیش رو بررسی مسائل پیرامون شرایط اقامه دعوای اضافی در آیین دادرسی مدنی ایران می باشد. در مقررات آیین دادرسی مدنی در خصوص دعوای اضافی بر خلاف دیگر دعاوی طاری (متقابل ، جلب ثالث و ورود ثالث ) بابی که به احکام و آثار آن پرداخته باشد اختصاص نیافته است . دعوای اضافی در نظام حقوقی آیین دادرسی مدنی ایران چندان مطرح و معرفی نشده است و در نشریات و محافل حقوقی نیزمباحث اندکی در این خصوص بیان شده است. حسب بیان مقنن درماده ۷۱ قانون آیین دادرسی مدنی، دعوای اضافی یکی ازانواع دعاوی طاری است و بر آگاهان روشن است که طرح و دفاعنسبت به چنین دعوایی مستلزم رعایت تشریفات مندرج در قانونصدرالاشاره است. نتایج بررسی ها حاکی از آن است که این دعوااز جهت کلمه ای اضافی دارای دو معنای عام و خاص )اصطلاحی(است. معنای عام آن شامل هرگونه تغییر در ارکان اساسیدعوا، خواسته و یا علت دعوا است که در حقیقت تحت عنوانتغییرات دعوا شناخته میشود. در معنای اصطلاحی به دعواییاطلاق می شود که خواهان خواسته جدیدی را با تقدیم دادخواستبه دعوای اصلی نظر به ارتباطی که با آن دارد ضمیمه می کند

کلیدواژه ها:

شرایط اقامه دعوای اضافی ، تشریفات دادرسی ، آیین دادرسی ، حقوق مدنی