بررسی مقررات حمل و نقل هوایی در سیستم حقوقی ایران

حمل و نقل هوایی به عنوان یکی از مهم ترین و پیچیده ترین شاخه های حمل و نقل ، نقش اساسی درتوسعه اقتصادی ، اجتماعی و گردشگری ایفا می کند. در نظام حقوقی ایران، مقررات مربوط به حمل و نقل هوایی تحت تاثیر قوانین ملی و کنوانسیونهای بین المللی است . قانون هواپیمایی کشوری مصوب ۱۳۲۸ واصلاحات بعدی آن، به همراه تعهدات ناشی از الحاق ایران به کنوانسیونهایی نظیر شیکاگو (۱۹۴۴) وورشو (۱۹۲۹)، چارچوب اصلی حقوقی این حوزه را تشکیل می دهند.این مقاله با تحلیل تطبیقی مقرراتداخلی و بین المللی ، به بررسی مسئولیت های قراردادی و غیرقراردادی ایرلاین ها، حقوق مسافران، مقررات۱بیمه و نقش نهادهای نظارتی می پردازد. همچنین چالش های اجرایی مانند اختلافات حقوقی ، تعارضقوانین و نحوه تطبیق با استانداردهای جهانی مورد بررسی قرار می گیرد. یافته ها نشان می دهد که ضرورتتقویت چارچوب حقوقی و هماهنگی بیشتر با استانداردهای بین المللی می تواند به بهبود عملکرد این بخش و حمایت بهتر از حقوق ذینفعان منجر شود.

کلیدواژه ها:

حمل و نقل هوایی ، مسئولیت مدنی ، قوانین داخلی ، کنوانسیونهای بین المللی ، ایران.