جایگاه اداری سازمان اوقاف و امورخیریه در دیوان عدالت اداری

وقف سنتی دینی است که مردم ایران پس از ورود اسلام به این کشور با مباحث فقهی و شرعی آن آشنا شدند. به تعریف دقیق ماده ۵۵ قانون مدنی وقف عبارت است از (عین مال حبس و منافع آن تسبیل شود). جمع این واژه اوقاف است و به مال و زمین وقف شده موقوفه گفته می شود. وقف از جمله عقود معینی است که در فقه اهل سنت و امامیه از اعتبار خاصی برخوردار است. به بیان ساده تر اصل یک مال یا منافع حاصل از آن را که شخصی برای خدمات عمومی یا اختصاصی در جهت خیر رضای الهی هدیه می کند وقف می گویند و بدین وسیله مانع از انتقال آن به دیگری می شود و هر گونه معامله ای نسبت به آن مال مورد وقف را غیرممکن می سازد. منظور از واژه تسبیل نیز قرار گرفتن راهی است که مدنظر واقف بوده یا به عبارتی دیگر، قرار گرفتن منافع یا عین آن مال در راه خداست. با توجه به اقدامات سازمان اوقاف و امور خیریه مخصوصا در چند سال اخیر دقیقا یک جایگاه خاص و اختصاصی پیدا نموده و تلاش در راستای تبدیل آن به یک وزارتخانه مستقل با داشتن قوانین و مقررات داخلی خود به عنوان یک نهاد ضمن تبعیت از رهبری به نقش فرهنگی خویش جامه ی عمل بپوشاند و با سایر نهادها در تعامل باشد.

کلیدواژه ها:

وقف ، سازمان اوقاف ، عقود ، دیوان عدالت