بررسی رابطه بین پیشرانهای توهم توطئه مدیران و رفتار انحرافی کارکنان با نقش میانجی پنهانسازی دانش

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین پیشرانهای توهم توطئه مدیران و رفتار انحرافی کارکنان با نقش میانجی پنهانسازی دانش بود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر نحوه گردآوری اطلاعات از نوع همبستگی است و ماهیت کمی دارد. جامعه آماری معلمان مرد دوره ابتدایی شهرستان خواف در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ به تعداد ۷۵۴ نفر بودند که با روش نمونه گیری تصادفی ساده و بر اساس فرمول کوکران از بین آنان ۲۵۴ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند و به پرسشنامه های رفتارهای انحرافی توسط بنت و رابینسون (۲۰۰۰)، پنهانسازی دانش توسط سرنکو و بونتیس (۲۰۱۶) و پیشرانهای توهم توطئه مدیران شریفزاده و ویشلقی (۱۴۰۰) پاسخ دادند. برای بررسی فرضیه های پژوهش از ضریب همبستگی و تحلیل رگرسیون استفاده گردید. همچنین از الگویابی معادلات ساختاری برای بررسی نقش متغیر میانجی استفاده شد. تحلیل داده ها با نرم افزارهای SPSS نسخه ۲۶ و Smart PLS نسخه ۳ انجام شد. نتایج نشان داد که بین پیشرانهای توهم توطئه، پنهان سازی دانش و رفتار انحرافی رابطه معنی داری وجود دارد. نتایج مدل معادلات ساختاری نیز نشان داد که با ۹۹ درصد اطمینان پنهان سازی دانش در رابطه بین پیشرانهای توهم توطئه مدیران و رفتار انحرافی معلمان نقش میانجی دارد و ۲۷ درصد از اثر کل پیشرانهای توهم توطئه مدیران بر رفتار انحرافی معلمان از طریق غیرمستقیم توسط متغیر میانجی پنهان سازی دانش تبیین می شود.

کلیدواژه ها:

پیشرانهای توهم توطئه ، پنهان سازی دانش ، رفتارهای انحرافی