تحلیل ساختار و عملکرد عضله اسکلتی: از توده عضالن ی تا ناحیه اتصال عصبی-عضالن ی

عضله اسکلتی یکی از پویادرین و انعطاف پذیرترین بافت های بدن انسان است و تقریبا ۰۴ درصد از وزن کل بدن را تشکیل می دهد و ۰۵ تا ۵۷ درصد از تمام پروتئین های بدن را در خود دارد. توده عضالنی به تعادل بین سنتز پروتئین و تجزیه آن بستگی دارد و هر دو فرآیند تحت تاثیر عواملی مانند وضعیت تغذیه، تعادل هورمونی، فعالیت بدنی/ورزش و استرس یا بیماری قرار دارند. در این مرور، به حوزه های مختلف ساختار و عملکرد عضله از جمله معماری سیتواسکلتی، جفت سازی تحریک-انقباض، متابولیسم انرژی و تولید نیرو و قدرت پرداخته می شود. همچنین، NMJ (ناحیه اتصال عصبی-عضالنی) به عنوان سیناپس شیمیایی مسئول انتقال پالس های الکتریکی از نورون حرکتی به الیاف عضالنی، نقش مهمی در سلامت و بیماری ایفا می کند. پیچیدگی و توزیع NMJ ها بر روی سطح الیاف عضالنی به طور قابل توجهی متفاوت است و شامل سه ناحیه اصلی است: ناحیه پیش سیناپسی که شامل سلول شووان و ترمینال عصبی حاوی انتقال دهنده عصبی است، فضای سیناپسی که با غشای پایه پوشانده شده و ناحیه پس سیناپسی که شامل سیتوپالسم تقاطع و غشای پس سیناپسی با گیرنده های انتقال دهنده عصبی می باشد. ما بحث را به عضله اسکلتی انسان محدود کرده و بر ادبیات علمی اخیر در مورد فیبرهای عضالنی منفرد تاکید خواهیم کرد.

کلیدواژه ها:

عضله اسکلتی ، ناحیه اتصال عصبی-عضالنی ، ناحیه پیش سیناپسی ، ناحیه پس سیناپسی