ارزیابی میزان تاب آوری اجتماعی در شهر ساری

یکی از راهبردهای بین المللی سازمان ملل متحد، برای کاهش یلایا، ایجاد تاب آوری جوامع در برابر سوانح طبیعی و انسانی است . در همین راستا، تحقیق حاضربه ارزیابی و تحلیل میزان تاب آوری اجتماعی در شهر ساری می پردازد..روش مطالعه حاضر ازنظر هدف کاربردی و ازنظر ماهیت توصیفی - تحلیلی و میدانی است . جامعه آماری در این پژوهش شهروندان شهر ساری بوده که حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران ۳۸۳ نفر تعیین گردیده که از میان جامعه آماری به روش نمونه گیری طبقه بندی شده در سطح مناطق شهر ساری انتخابشدهاند. روش گردآوری اطلاعات کتابخانه ای و میدانی و مهم ترین ابزار آن پرسشنامه است . برای تجزیه و تحلیل دادهها از آمار توصیفی و آمار استنباطی (آزمون تی تک نمونه ای و همبستگی پیرسون) توسط نرمافزار SPSS استفاده شده است . نتایج پژوهش حاکی از آن است وضعیت شهر ساری به لحاظ تاب آوری اجتماعی در شاخص های شاخص های تعلق مکانی و دانش و آگاهی دارای وضعیت نسبتا مطلوب تر و در شاخص های سرمایه اجتماعی و مهارت دارای وضعیت آسیب پذیرتری است . براساس ضرایب همبستگی شاخص های دانش و آگاهی ، مهارت و نگرش دارای بیشترین ارتباط و اثرگذاری در تاب آوری اجتماعی شهرساری می باشند ولی شاخص های چون سرمایه اجتماعی و سلامت اجتماعی دارای اثرگذاری ضعیف بوده که به منظور ارتقای تابآوری اجتماعی باید در برنامه ریزی ها بدان توجه بیشتری گردد.

کلیدواژه ها:

تابآوری اجتماعی ، شهر ساری