بررسی نقش ساخت و سازها در تغییرات پوشش گیاهی محدوده باسمنج بین سالهای ۲۰۰۰-۲۰۲۰

با گسترش شهرنشینی در دهه های اخیر و پیشرفت فناوری اطلاعات و ارتباطات، توجه به پوشش گیاهی و جلوگیری از تخریب آنها بسیار مورد توجه قرار گرفته است. برای نیل به این هدف نیازمند شناخت وضع موجود و سیر تحولات و عوامل موثر بر آن می باشیم؛ لذا در این پژوهش به ارزیابی پوشش اراضی و تغییرات آنها در محدوده باسمنج طی سال های ۲۰۰۰، ۲۰۱۰ و ۲۰۲۰ و بررسی عوامل تاثیر گذار بر تغییرات کاربری ها به خصوص پوشش گیاهی پرداخته شد. جهت انجام این مهم از تصاویر ماهواره لندست استفاده شد و طبقه بندی کاربری ها در سه طبقه پوشش گیاهی، بایر و اراضی ساخته شده به روش نظارت شده و الگوریتم حداکثر احتمال صورت گرفت. جهت اعتبار سنجی نقشه ها، از داده های واقعیت زمینی (تصاویر گوگل ارث) استفاده شد و ضریب کاپا برای سالهای ۲۰۰۰، ۲۰۱۰ و ۲۰۲۰ به ترتیب برابر با ۷۹ ،۸۶ و ۹۵ درصد بدست آمد. در نهایت با استفاده از مدل Lcm پیش بینی برای آینده کاربری ها (سال ۲۰۳۰) صورت گرفت و نتیجه بر این شد از سال ۲۰۰۰ تا سال ۲۰۳۰ اراضی ساخته شده با افزایش مساحت و در مقابل پوشش گیاهی و اراضی بایر با کاهش مساحت به نفع اراضی ساخته شده مواجه هستند، به این صورت که اراضی ساخته شده از ۳۳۰۳۹۰۰ متربع در سال ۲۰۰۰ به ۵۹۲۷۴۰۰ متر مربع در سال ۲۰۱۰ و ۹۰۶۶۶۰۰ مترمربع در سال۲۰۲۰ رسیده است و پوشش گیاهی که شامل اراضی کشاورزی، باغات و فضای سبز در این محدوده می شود از ۷۴۳۲۲۰۰ متر مربع در سال ۲۰۰۰ به ۷۰۲۸۱۰۰ متر مربع در ۲۰۱۰ و ۵۶۵۹۲۰۰ متر مربع درسال ۲۰۲۰ رسید، از عوامل دخیل در این تغییرات می توان به افزایش جمعیت، ارزش افزوده حاصل از تغییرات کاربری از پوشش گیاهی به مناطق ساخته شده و جاده سازی و شهرک سازی و اشتغال و... اشاره نمود. طی پیش بینی صورت گرفته این روند تا سال ۲۰۳۰ نیز ادامه خواهد داشت و پوشش گیاهی همچنان در دست تخریب خواهد بود.

کلیدواژه ها:

تغییرات کاربری اراضی ، باسمنج ، طبقه بندی نظارت شده ، مدل LCM ، پیش بینی