معنای شناختی ماده ولی در لغت فصیح بر اساس نظریه روح معنا

این پژوهش به بررسی ماده «ولی» در زبان عربی عصر فصاحت پرداخته و بر آن است که پیوند و ارتباط میان معانی مختلف این ماده را واکاوی نماید و بر اساس نظریه روح معنای با محوریت معنای مرکزی آن را تبیین کند. این تحقیق با رویکرد تحلیلی-توصیفی و با استفاده از منابع کتابخانه ها انجام شده است. در این راستا، به نقش نظریه روح معانی و چهار تقریر اصلی آن در تبین معانی مرکزی و جایگاه حقیقت یابی آن پرداخته شده است و همچنین این بیان به عنوان چارچوب نظری پژوهش حاضر انتخاب گردیده است. نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد که معنای مرکزی ماده «ولی» به مفهوم "ما له حق التصرف" می باشد و سایر معانی ضمن حفظ مفاهیم وارده همچون «ناصر»، «صدیق»، «متکفل امور»، «صاحب» و «نزدیکی» از این محور اصلی نشات می گیرند و معنای مرکزی آنان بر اساس این محور است. این یافته ها می تواند در گفتمان های زبان شناختی و مطالعات معناشناسی در کلمه اسلامی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

معنای ماده ولی ، روح معنا ، معانی مرکزی ، رابطه کلمات ماده ولی ، شبکه شعاعی