رابطه بین هم وابستگی با سبک های فرزند پروری در مادران دارای فرزند دختر و پسر

هدف این پژوهش بررسی رابطه بین هموابستگی و سبکهای فرزندپروری در مادرانی است که دارای فرزند دختر و پسر هستند و به مراکز مشاوره در شهر قم مراجعه کرده اند. برای جمعآوری دادهها از دو پرسشنامه استاندارد استفاده شده است: پرسشنامه هموابستگی هالیوک (HCI) و پرسشنامه سبکهای فرزندپروری رابینسون و همکاران. جامعه آماری شامل ۱۵۰ مادر است که از این میان ۶۰ مادر دارای فرزند دختر و پسر انتخاب شدند. برای تحلیل دادهها از نرمافزار SPSS نسخه۲۴ استفاده شده است. روشهای آماری آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون، آزمون تحلیل واریانس چندمتغیره (MANOVA) و تحلیل رگرسیون برای تجزیه و تحلیل دادهها به کار رفتهاند. نتایج نشان داد که مادرانی که نسبت به فرزند پسر خود هموابستگی بیشتری احساس میکنند، تمایل دارند که از سبکهای فرزندپروری مستبدانه در مواجهه با فرزند دختر خود استفاده کنند. این یافتهها نشاندهنده تاثیر هموابستگی مادران به فرزند پسر بر شیوههای تربیتی آنها در مورد دختران است. به طور کلی، نتایج پژوهش حاکی از آن است که مادران با سطح باالتر هموابستگی به فرزند پسر، رفتارهای کنترلی بیشتری را در قبال فرزند دختر خود اعمال میکنند.

کلیدواژه ها:

هم وابستگی ، سبک های فرزندپروری ، پرسشنامه هم وابستگی ، فرزند پسر ، فرزند دختر