جرم از منظر مثنوی مولوی

مولانا جلال الدین محمد بلخی مشهور به مولوی، شاعر و عارف قرن هفتم هجری قمری است، درست است که او در زمینه عرفان و سلوک سابقه بسیار دیرینه داشته و او را جامعه شناس و حقوقدان و جرم شناس نمی شناختند اما آموزه های بسیار عمیقی در زمینه جرم شناسی و انحرافات اجتماعی دارد و نیز نظرات بسیار ارزشمندی در مورد جرم و شیوه های وقوع و پیشگیری از آن را بیان کرده است، در اشعار این عارف بزرگ زمینه های مختلف جرم شناسی و کارکرد آن به وفور یافت می شود و حتی با مطالعه این اشعار می توان به نظرات جدید و بسیار ارزشمند او در زمینه جرم شناسی و سیاست جنایی دست یافت. در این تحقیق بر این تالشیم که به بررسی اشعار این شاعر و عارف بزرگ از منظر جرم شناسی بپردازیم و دیدگاه گذشتگان در مورد جرم را بررسی کنیم و نیز ارتباطی بین این آموزه ها و دیدگاه های جدید امروزی پیدا کنیم.

کلیدواژه ها:

جرم شناسی ، جرم شناسی ادبی ، مثنوی مولوی ، حدود و تعزیرات