مدیریت بستر در گله های جوجه گوشتی

انتخاب مناسب ترین تیمار بستر باید بر اساس شواهد علمی صورت گیرد. بستر باید راحتی و رفاه لازم را فراهم کند تا مرغ های گوشتی بتوانند به پتانسیل ژنتیکی کامل خود دست یابند، زیرا بیشتر عمر خود را بر روی آن سپری می کنند. در این زمینه، بستر باید به درستی تیمار شود تا از تکثیر حشرات، رشد میکروارگانیسم های بیماری زا، رطوبت و تولید و تبخیرآمونیاک جلوگیری شود.بستر شرایط خاصی برای رشد باکتری ها با pH بین ۸ و ۹ در بسترهای استفاده شده و فعالیت آبی بین ۰٫۹۰ تا ۰٫۹۲ فراهم می کند. بستر شرایطی را برای رشد بسیاری از باکتری های نامطلوب، مانند سالمونلا، کامپیلوباکتر، E. coli Clostridium perfringens و Staphylococcus aureus فراهم می کند. میکروبیوتای بستر به دلیل تامین مداوم مواد دفعی در طول دوره پرورش و همچنین اضافه شدن قارچ ها و باکتری های محیطی بسیار متنوع است. در این زمینه، این مفهوم که تجمع ساده مواد دفعی در بستر باعث افزایش میکروارگانیسم های بیماری زا می شود و همچنین تولید گازهای مضر برای سلامت پرندگان را تشدید می کند، بسیار رایج است. علاوه بر این، استفاده مجدد از بستر، رطوبت و باکتری های دنیتریفیکان را افزایش می دهد که تولید آمونیاک را تشدید می کنند. آمونیاک گازی بی رنگ و تحریک کننده برای غشاهای مخاطی است که هم پرندگان و هم افرادی را که با مرغ ها سر و کار دارند تحت تاثیر قرار می دهد. استنشاق آمونیاک در مقادیر بالاتر از ۲۵ پی پی ام باعث کاهش وزن در پرندگان می شود و بالاتر از ۶۰ پی پی ام پرندگان را مستعد مشکلات تنفسی می کند، که این امر باعث افزایش عوارض جانبی بعد از واکسیناسیون می شود و نرخ و عمق تنفس نیز ممکن است کاهش یابد و در نتیجه فرآیندهای فیزیولوژیکی تبادل گاز مختل شود، علاوه بر این که باعث کاهش کیفیت لاشه به دلیل ضایعات پوستی می شود. اسیدی کننده ها با کاهش pH، آمونیاک، رطوبت و میکروبیوتای بیماری زای بستر همراه هستند که منجر به افزایش وزن و کاهش نرخ مرگ و میر در جوجه های گوشتی می شود. گچ در کاهش غلظت و تبخیر آمونیاک و بهبود ضریب تبدیل غذایی موثر است.

کلیدواژه ها:

"بستر" ، "جوجه گوشتی" ، "بستر جوجه گوشتی"