تاثیر یادگیری مشارکتی در رشد و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

از جمله روش های فعالی که امروزه توجه صاحب نظران تعلیم و تربیت را به خود جلب کرده است، یادگیری مشارکتی است. پژوهش حاضر به منظور بررسی دقیق تر تاثیر یادگیری مشارکتی از طریق آموختن با هم بر رشد مهارت های اجتماعی دانش آموزان، طراحی و اجرا شد. روش یادگیری مشارکتی تکنیک رایجی در آموزش است. در این تکنیک، معلم به جای ارائه ی اطلاعات به دانش آموزان، به عنوان عاملی تسهیل کننده عمل می کند تا دانش آموزان به جست وجو، یافتن و اشتراک گذاری اطلاعات بپردازند. دانش آموزان به شکل منفعلانه ای واقعیت ها را جذب نمی کنند، بلکه از دانش مشترک خود و آنچه در کلاس آموخته اند، برای پرورش ایده ها و برنامه ها استفاده می کنند. ایده کلی یادگیری مشارکتی سابقه ای طولانی دارد. این رویکرد، حاصل اندیشه نظریه پردازان و محققانی است که می خواستند به نحوه یادگیری کودکان از تجربه پی ببرند، و معتقد بودند که تجربه بیشترین نقش را در فرایند یادگیری ایفا می کند، به شرط اینکه توام با تجزیه و تحلیل منظم و منطقی باشد. پژوهش پیش رو با استفاده از روش کیفی انجام شده است، نحوه گردآوری اطلاعات نیز با استناد به منابع کتابخانه ای، کتب، مقالات، پایان نامه ها و.... مرتبط با موضوع حاضر گردآوری شده است. نتایج نشان میدهد روش یادگیری مشارکتی نسبت به روش های سنتی تدریس در رشد مهارت های اجتماعی دانش آموزان موثرتر است.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، دانش آموز ، تعلیم و تربیت ، یادگیری ، مشارکت