تهدیدات و خطرات نانو مواد و نانوتکنولوژی در جنگ شناختی

اگرچه پیشرفت های چشمگیری در فناوری نظامی، به ویژه در حوزه سلاح های انرژی هدایت شده و سیستم های نظارتی، توانایی های نظامی را به شدت افزایش داده است، اما فناوری نوظهور: نانوتکنولوژی و زیست فناوری، قرار است تحولات بنیادینی را در جنگ های آینده رقم بزنند. ترکیب این فناوری ها، به ویژه نانو و زیست فناوری، می تواند منجر به توسعه سلاح های جدیدی شود که قادرند به طور دقیق و پنهانی فرایندهای ذهنی انسان را مورد هدف قرار دهندکه یک مدل از جنگ می باشد که جنگ شناختی است. جنگ شناختی، بنابراین، نوعی جنگ غیرمتعارف است که از ابزارهای سایبری برای تغییر فرآیندهای شناختی دشمن، بهره برداری از سوگیری های ذهنی یا تفکر انعکاسی، تحریک تحریف تفکر، تاثیرگذاری بر تصمیم گیری و ممانعت از عمل، با اثرات منفی، هم در سطح فردی و هم جمعی، استفاده می کند.با بهره گیری از فناوری های پیشرفته، به ویژه در حوزه علوم اعصاب، جنگ شناختی می تواند ساختارهای اجتماعی را تضعیف کرده، بی اعتمادی را گسترش دهد و انسجام ملی را به خطر اندازد. هدف نهایی این نوع جنگ، تضعیف دموکراسی ها و ایجاد بی ثباتی در جوامع است.یکی از نگرانی های جدی در این زمینه، استفاده از نانومواد برای دستکاری سیستم عصبی انسان است. این فناوری می تواند به توسعه سلاح هایی منجر شود که قادر به کنترل ذهن و رفتار افراد باشند.

کلیدواژه ها:

نانو تکنولوژی ، انسان ، نظامی ، اعصاب و روان.