مطالعه رفتار گیاهخواری و شکارگری سن Nesidiocoris tenuis با تغذیه از طعمه های مختلف در سه دمای متفاوت
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 215
فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JBIOCO-11-2_002
تاریخ نمایه سازی: 14 بهمن 1403
چکیده مقاله:
با ورود شب پره مینوز برگ گوجه فرنگیTuta absoluta به ایران، تولید محصول گوجه فرنگی مورد تهدید قرار گرفت. این آفت یکی از مهمترین عوامل خسارت زا به گوجه فرنگی کشور با دوازده نسل در سال است. سن Nesidiocoris tenuis شکارگر عمومی با رژیم غذایی گوشت خواری– گیاه خواری (Zoophytophagus) است. این شکارگر در صورت نبود طعمه جانوری از شیره گیاهی تغذیه می کند و در مواردی به بوته های گوجه فرنگی خسارت وارد میکند. لذا بهره برداران محصولات گلخانه ای در استفاده از آن با تردید مواجه شده اند. بر این اساس سوال مهمی بین تولیدکنندگان محصولات گلخانه ای مطرح شده است. آیا سن N.tenuis به عنوان عامل کنترل بیولوژیک مناسب در گلخانه های گوجه فرنگی مطرح است؟ یا به دلیل رفتار گیاه خواری، به عنوان آفت است و باید با شیوه هایی جمعیت آن را در گلخانه ها مهار کرد؟ برای اجرای این پژوهش، جمعیتی از سن شکارگر N. tenuis، کلنی مینوز برگ گوجه فرنگیT. absoluta و کلنی بید آردEphestia kuehniella فراهم گردید، سپس میزان گیاه خواری و شکارگری حشره بررسی شد. در مطالعه رفتارگیاه خواری تعداد ۱، ۳ و ۶ سن بالغ به ازای هر گیاه با ۱۰ تکرار در حضور و بدون حضور طعمه به مدت ۷۲ ساعت بررسی شد. در هر ۲۴ ساعت تعداد حلقه های خسارت روی دمبرگ ها شمارش شد. در مطالعه رفتار شکارگری تعداد ۱ سن بالغ سه روزه را در معرض ۸۰ عدد تخم بید آرد و سیست آرتمیا و ۱۰۰ عدد تخم مینوز برگ گوجه فرنگی با ۲۰ تکرار در دمای ۲۰، ۲۵ و ۳۰ درجه سلسیوس قرار داده شد، پس از ۲۴ ساعت تعداد تخمهای تغذیه شده شمارش شد. نتایج نشان داد که بیشترین میزان گیاه خواری در زمان عدم حضور طعمه جانوری با تراکم شش عدد سن بالغ روی هر بوته گوجه فرنگی ثبت شد و بیشترین علائم گیاه خواری در قسمت دمبرگ گوجه فرنگی مشاهده شد. حضور طعمه جانوری توانست میزان گیاه خواری سن را ۲/۳۹ برابر کاهش دهد. میزان شکارگری سن از تخم شب پره مینوز برگ گوجه فرنگی ۴۲/۵۲ درصد، به صورت معنی داری بیشتر از تخم بید آرد ۲۶/۵۸ و سیست آرتمیا ۱۹/۱۴ درصد بود. میزان فعالیت شکارگری سن N. tenuis در دماهای مختلف نیز اختلاف معنی داری نشان داد. میزان شکارگری در دمای ۳۰ درجه سلسیوس، ۳۳/۸۳۳ درصد بود، اما در دمای ۲۰ درجه سلسیوس این میزان به ۲۳/۷۴ درصدکاهش یافت، که اختلاف ۱۰/۰۹ درصدی داشت.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سید عظیم سجادی
دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، اهواز، ایران
سید حسن ملکشی
استادیار، دکتری، موسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران.
علی رجب پور
عضو هیات علمی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، اهواز، ایران
فاطمه یاراحمدی
عضو هیات علمی دانشگاه علوم کشاورزی ومنابع طبیعی خوزستان، اهواز، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
