رابطه فعالیت بدنی با شاخص های گلایسمیک در زنان باردار

زمینه و هدف: بارداری با تغییرات متابولیک و فیزیولوژیک بالایی همراه است و بارداری سالم ، مستلزم تکنترل شاخص های متابولیکی دریک وضعیت مناسب می باشد. مطالعات نشان داده اند که تغذیه مناسب به همراه فعالیت های بدنی نیز می توانند اثرات مثبتی بر پاسخ های متابولیکی داشته باشند. هدف از مطالعه حاضر بررسی رابطه فعالیت بدنی با شاخص های گلایسمیک در زنان باردار بود.مواد و روشها: در این مطالعه علمی - مقایسه اییا پس رویدادی ۶۰ نفر از مادران باردار (میانگین وزن ۶۴/۷±۳۱/۶۵ و قد ۷۷/۴۰±۵/۱۶۲) مراجعه کننده به آزمایشگاه دکتر بازیاری شهر شیراز (جهت غربالگری سلامت خود و جنین ) به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. جهت اندازه گیری شاخص های گلایسمیک (گلوکز ناشتا، هموگلوبین گلیکوزیله و گلوکزیک ساعت پس از نوشیدن محلول گلوکز) ۵ سی سی خون از ورید قسمت قدامی آرنج گرفته شد همچنین جهت اندازه گیری فعالیت بدنی از پرسشنامه استاندارد PPAQویژه زنان باردار استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل یافته های تحقیق از آزمون های آماری کالموگروف- اسمیرنوف و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد (۰۵/۰.(P≤یافته ها: نتایج نشان داد رابطه معنی داری بین فعالیت بدنی با گلوکز ناشتا وجود ندارد (۱۷/۰(P= با این وجود رابطه معنی داری بین فعالیت بدنی با گلوکزیک ساعت پس از نوشیدن محلول گلوکز (۰۴/۰(P= و هموگلوبین گلیکوزیله (۰۱/۰(P= وجود دارد.نتیجه گیری: با توجه به یافته های مطالعه حاضر به نظر می رسد سطوح مناسبی از فعالیت بدنی می تواند شاخص های گلایسمیک را در مادران باردار بهبود بخشند.

کلیدواژه ها:

فعالیت بدنی ، شاخص های گلایسمیک ، زنان باردار