اثرهشت هفته تمرین کانکارنت برعملکرد جسمانی زنان شهر شیراز

مقدمه و هد ف: مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر هشت هفته تمرین کانکارنت همراه با دانه چیا بر ترکیب بدنی و شاخص های آمادگی جسمانی زنان دارای اضافه وزن شهر شیراز انجام شد. بدین منظور تعداد ۲۸ نفر از زنان با BMI بالای ۲۵ که دارای اضافه وزن بودند به عنوان نمونه آماری انتخاب و به طور تصادفی به گروه های (۱) کنترل،(۲) تمرین کانکارنت تقسیم شدند. گروه های تمرین به مدت هشت هفته ، سه جلسه در هفته و هر جلسه ۶۰ دقیقه تمرینات منتخب کانکارنت را انجام دادند. متغیر های تحقیق در پیش آزمون و پس آزمون اندازه گیری شدند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های t وابسته در نرم افزار SPSS استفاده شد. سطح معنی داری برای تمام تجزیه و تحلیل ها ۰۵/۰ در نظر گرفته شد. نتایج مطالعه حاضر نشان داد م در گروه تمرین مقادیر اوج توان مطلق ، رکورد چابکی و توان هوازی به طور معنی داری مطلوب تر از گروه کنترل بود. مقادیر اوج توان مطلق ، رکورد چابکی و توان هوازی در این گروه بیشتر از گروه کنترل بود (۰۵.(P≤/ به نظر می رسد بهبود عملکرد جسمانی بیشتر به عامل تمرین وابسته است

کلیدواژه ها:

تمرین ، عملکرد جسمانی ، چابکی