تعلیم و تربیت دینی و تاثیر آن بر رفتار و سبک زندگی دانش آموزان

با توجه به اینکه انسان دارای ابعاد شناختی ، عاطفی و رفتاری است ، توجه به این ابعاد ضروری است . بعد شناختی انسان با آموزش دادن رشد می کند اما این آموزش در صورتی منجر به رفتار دینی در دانش آموز می شود که انگیزه ای برای عمل کردن وجود داشته باشد. منظور از این انگیزه همان شناخت ذهنی و باور قلبی و محبت و علاقه نسبت به اصول اعتقادی ، اخلاقی و احکام است .یکی از عوامل ایجاد ایمان، گرایش دو طرفه و پیوند عاطفی بین مربی و متربی است . با این جاذبه راه معلم برای الگو شدن بازتر می شود. محبت معلم نسبت به شاگردش نه از روی تظاهر، بلکه به عنوان یک انسان در مسیر هدایت ، موجب می شود تا دانش آموز نیز نسبت به او حس محبت و علاقه پیدا کند و او را الگو قرار دهد، چرا که علاقه به یک شخصیت موجب پیروی از او می شود وبالعکس تنفر ازیک شخصیت موجب دوری از او و حتی تنفر از آنچه به آن امر می کند و به آن اعتقاد دارد، می شود

کلیدواژه ها:

دین و تعلیم ، اموزش در مدارس ، سبک