رابطه سلامت روان با خودکارامدی در دانشجویان روانشناسی

پژوهش حاضر با هدف رابطه سلامت روان و خودکارآمدی تحصیلی در دانشجویان روانشناسی مورد بررسی قرار گرفت . پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ روش از دسته تحقیقات توصیفی از نوع همبستگی خواهد بود. این تحقیق از لحاظ افق زمانی مقطعی و از لحاظ افق مکانی در دانشگاه غیرانتفاعی تاکستان انجام شد. جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد تاکستان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ به تعداد ۸۰۰۰ نفر بود. از بین جامعه آماری تعداد ۳۶۷ نفر با توجه به جدول کرجسی و مورگان با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شد. روش گردآوری اطلاعات در تحقیق حاضر در بخش دستیابی به مبانی نظری و پیشینه تحقیق به صورت کتابخانه ای و در بخش آزمون فرضیه ها به صورت میدانی بود. منظور از سلامت روان در پژوهش حاضر میزان نمره ای است که آزمودنی ها از پرسشنامه سلامت روانی گلدبرگ و هیلر (۱۹۷۲) کسب نمود. و منظور از خودکارآمدی تحصیلی در پژوهش حاضر میزان نمره ای است که آزمودنی ها از پرسشنامه خودکارآمدی شرر و آدامز (۱۹۸۲) کسب نمود. تجزیه و تحلیل اطلاعات در تحقیق حاضر با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۳ و آزمون آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون چند گانه با روش گام به گام انجام شد. نتایج پژوهش در سطخ اطمینان ۹۵ درصد نشان می دهد که ؛ سلامت روان با خودکارآمدی تحصیلی در دانشجویان روانشناسی رابطه دارد.

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، خودکارآمدی تحصیلی ، دانشجویان