تحلیل پرخاشگری وتاثیر این فاکتور شخصیتی بر عملکرد رفتاری و تحصیلی وکودکان و راه های درمان آن

رفتار پرخاشگرانه یکی از شایع ترین اختلالات رفتاری انسان است . بر اساس مطالعات انجام شده درصد زیادی از مشکلات رفتاری کودکان با عناوین مختلف مربوط به پرخاشگری است . وجود نظریات مختلف در این مورد حکایت از پیچیدگی موضوع دارد، پرخاشگری از نظر علمی نوعی گرایش در انسان است که به صورت ضربه زدن، کشتن و تخریب خود را نشان می دهد. آنچه که شخص در پاسخ به یک رفتار بیان می کند و نشان می دهد به گونه ای است که باید گفت مناسب عمل یا رفتار طرف مقابل نیست .خشم یکی از ویژگی های درونی و ذاتی همه انسانها است که به واسطه منطق ، تمدن، تربیت و آموزش به کنترل ما در می آید تا مانع از آسیب به خود و دیگری یا بروز پرخاشگری شویم .پرخاشگری در کودکان به رفتاری گفته می شود که به قصد آسیب رساندن به دیگران انجام می شود. این رفتار می تواند به صورت فیزیکی ، کلامی ، عاطفی یا غیر مستقیم باشد. پرخاشگری در کودکان تا حدی طبیعی است . کودکان در حال یادگیری کنترل احساسات خود هستند و گاهی اوقات ممکن است به روشهای نامناسبی واکنش نشان دهند. با این حال، اگر پرخاشگری کودک بیش از حد باشدیا به دیگران آسیب برساند، می تواند نشانه ای ازیک مشکل باشد. خشونت و پرخاشگری کودکان گاهی به یک معضل برای والدین و معلمان تبدیل می شود که قادر به مدیریت آن نیستند. آمار خشونت در کودکان و بزرگسالان کم نیست و با وجود چالش های زندگی امروزی بیشتر هم شده است .

کلیدواژه ها:

تجزیه ، پرخاشگری ، کودکان ، تحصیل ، درمان