بررسی رابطه بین جرات ورزی و خودکارآمدی با عملکرد تحصیلی دانش آموزان.

پژوهشگران جرات ورزی را به اعمال رجحان ها و خواسته ها، و احقاق حقوق و بیان عواطف خود، با ملاحظه و در نظرداشتن این حقوق، رجحان ها، خواسته ها و عواطف در دیگران، تعریف کرده اند .بنابراین جرات ورزی از نظر بیان خواسته های منطقی و ابراز احساس های ، مناسب ، دارای جنبه ابرازی است و از نظر خودداری و بازداری از نادیده انگاشتن و بی توجهی به این خواسته ها و احساس ها در دیگران، دارای جنبه اجتنابی است ؛ و از این نظر، میان دو دسته عمده از رفتارهای غیرجرات ورزانه ،یعنی رفتارهای انفعالی و پرخاشگری قرار می گیرد.فردی که با جرات است می تواند ارتباط نزدیک با دیگران برقرار کند، خودش را از سوءاستفاده دیگران دور نگه دارد و دامنه وسیعی از نیازها و افکار مثبت و منفی را ابراز نماید، بی آنکه احساس گناه و اضطراب کند ویا به حقوق دیگران لطمه بزند .درآموزش جرات ورزی به فردآموخته می شود که چگونه رفتار مبتنی بر جرات و جسارت از خود نشان دهد .فرد با تلاش برای کشف و تعریف مشکل ، پیگیری هدف های موردنظر(همواره بارفتارتوام باجرات )تکرار نقش گذاری ، واژگون سازی نقش و ارائه تدریجی و متوالی رفتارهای مطلوب، شیوه های مناسب مبتنی برجرات را برای بیان خواسته های خود می آموزد رفتار جرات ورزانه با خود پنداره مثبت ، عزت نفس همگرایی و همبستگی دارد.مطالعه افزایش خودکارآمدی و انگیزه می تواند تاثیرات مثبتی بر بهبود عملکرد تحصیلی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان داشته باشد و از روشهای سنتی معمولا بهتر عمل کند .با این تاثیرات مثبت ، مطالعه افزایش خودکار آمدی وجرات ورزی به عنوان یک روش نوین و موثر موجب بهبود عملکرد تحصیلی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان شده اشت .

کلیدواژه ها:

جرات ، جرات ورزی ، خودکار آمدی ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموز.