بررسی رابطه بین سبک های فرزند پروری و عملکرد و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

مطالعه روابط والدین و کودک،یکی از بحث های علم روانشناسی را تشکیل می دهد، روابط بین کودکان و سایر اعضای خانواده را می توان به عنوان نظامیا شبکه ای از بخش هایی دانست که در ارتباط متقابل بایکدیگرند. والدین ممکن است هم فرزند خودشان را دوست بدارند و هم این که آن ها را طرد کنند، ویا این که در عین دوست داشتن آن ها، در انضباط نیز سخت گیری نمایند. پاسخ کودک نیز صرفا به یک جنبه از رفتار والدین یا شخصیت آن ها ارتباط پیدا نمی کند، بلکه تحت تاثیر ترکیبی از عوامل مختلف است .شیوههای فرزندپروری والدین یکی از سازههای جهانی است که بیانگر روابط عاطفی و نحوه ارتباط کلی والدین با فرزندان و عاملی مهم برای رشد و یادگیری کودکان می باشد. خانوادهیکی از عوامل اصلی شکل گیری شخصیت فرد است و بیش از تمام محیط های اجتماعی دیگر در رشد و تکامل فرد تاثیر دارد. با توجه به اهمیتی که خانواده و سبک های فرزندپرور در تربیت فرزندان و رفتارهای اجتماعی آنها دارد و با توجه به عدم اعتباریابی های صورت گرفته در زمینه فرزندپروری بر خود لازم دیدیم تا به هنجاریابی این مقیاس بپردازیم .از بین شیوه های فرزند پروری ، شیوه فرزندپروری مقتدرانه ، پیش بینی کننده مثبت و شیوه فرزندپروری مستبدانه پیش بین کننده منفی برای عملکرد تحصیلی در دانش آموزان بودند. و در نهایت رابطه بین درگیری والدین در امور تحصیلی با عملکرد تحصیلی دانش آموزان نشان داده که در دانش آموزان دختر و پسر درگیری والدین در امور تحصیلی با عملکرد تحصیلی آن موثر و مثبت می باشد.

کلیدواژه ها:

فرزند پروری ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموز.