بررسی عددی تاثیر فاصله لوله های خود دفن موازی از یکدیگر و بستر بر میزان فرسایش زیر آنها

لوله های خود دفن یکی از اجزای حیاتی زیرساخت های حمل ونقل سیالات در محیط های زیر آب (رودخانه یا دریا) هستند. خط لوله ای که بر بستر طبیعی رودخانه و یا دریا قرار گرفته قابلیت آن را داراست که به علت آبشستگی موضعی دچار خود دفنی شود. درصورتی که فرایند خود دفنی یک خط لوله تسریع شود، می توان از آن به عنوان گزینه ای ارزان به جای حفر ترانشه برای حفاظت لوله بهره جست . یکی از پارامترهای مهم که بر عملکرد لوله های خود دفن تاثیرگذار است ، فاصله بین لوله های موازی یا بین لوله و بستر فرسایش پذیر (گپ ) است . اکثر مدلسازی های انجام گرفته در زمینه عملکرد این لوله ها آزمایشگاهی بوده و بر روی لوله منفرد انجام گرفته و همچنین تاثیر گپ به خوبی بررسی نشده است . باتوجه به فواید استفاده از مدلهای عددی مانند صرفه جویی در زمان و هزینه ، هدف از انجام این پژوهش انجام مطالعات بر روی تک لوله با تغییر گپ و همچنین دو لوله موازی به صورت عددی است . برای شبیه سازی عددی از نرم افزار FLOW-۳D استفاده شد. نتایج نشان داد که کاهش فاصله بین لوله های موازی و همچنین کاهش گپ تاثیر مثبتی بر تسریع فرایند خود دفنی دارد.

کلیدواژه ها:

پدیده خود دفنی ، خطوط لوله موازی زیر آب ، شبیه سازی عددی ، گپ