حذف نیترات از آب: بررسی روشهای زیستی با تمرکز بر ریزجلبک های فتوسنتز کننده

نیترات به عنوان رایج ترین آلاینده آبهای زیر زمینی با غلظت بالای ۵۰ میلی گرم بر لیتر می تواند منجر به بیماری های مختلفی از جمله ، سرطان شود. بکارگیری روشهای مرسوم فیزیکی و شیمیایی نظیر اسمز معکوس، تبادل یونی و الکترودیالیز و استفاده از الکتروندهنده های شیمیایی اگرچه روشی سریع در حذف نیترات بودهاند، اما با چالش هایی نظیر تولید شورآب و هم چنین باقی ماندن مواد شیمیایی مواجه شدهاند. لذا استفاده از روشهای زیستی حذف نیترات در قالب دنیتریفیکاسیون هتروتروفی و اتوتروف ی ، امروزه مورد توجه بسیاری از کشورها قرار گرفته است ؛ هرچندکه چالش های مربوط به استفاده از آنها از جمله تامین منبع کربن و انرژی مورد نیاز و باقی ماندن کربن آلی اضافی مورد استفاده دنیتریفایرها در محیط ، می بایست مرتفع شود. از اینرو بکارگیری ریزجلبک هایی که پتانسیل بالایی در جذب همزمان نیترات و دی اکسید کربن دارند، منجر به یک رویکرد چندگانه حذف همزمان نیترات، مصرف دی اکسید کربن و تولید زیست توده با ارزش افزوده می شود که نیازمند بررسی عوامل موثر بر افزایش عملکرد سریع تر آن در مقایسه با روشهای زیستی مرسوم باشد.

کلیدواژه ها:

آب حاوی نیترات ، دنیتریفیکاسیون ، ریزجلبک فتوسنتز کننده ، جذب دی اکسیدکربن ، فتو بیوراکتور