اثرات عمران و حمل و نقل شهری بر توسعه پایدار شهر

روند سریع توسعه شهرنشینی منجر به افزایش تقاضا برای زیرساختها نظیر تامین آب آشامیدنی، شبکه برق وایجاد امکانات حمل و نقل و …. گردیده است. عدم کفایت سیستم موجود یا مدیریت های موازی در بخشمدیریت ترافیک شهری موجب افزایش فاصله بین تقاضا و عرضه امکانات حمل و نقل گردیده است . ترافیک ،افزایش قابل توجه زمان جابه جائی، افزایش تصادفات، آلودگی صدا و نزدیک شدن میزان آلودگی هوا به مرزهایتهدید سلامت انسانی از تبعات سیستم حمل و نقل ناپایدار در مناطق شهری می باشد. پایداری تنها با ایجادتغییرات در طراحی، الگوهای استفاده و مدیریت وسایل نقلیه حاصل نمی شود بلکه با ید تغییراتی در نحوه تفکرنسبت به شناخت و ارزشیابی راهکارهای ممکن برای حل مشکلات حمل و نقل ایجاد گردد.