شیمی کانی و دمافشارسنجی سنگ های گابرویی پرگه (شمال خاوری قزوین): کلیدی برای شناخت شرایط تبلور

از دیدگاه سنگ شناسی، توده آذرین درونی پرگه از الیوین گابرو و مونزوگابرو با بافت اینترگرانولار، گرانولار و ساب افیتیک ساخته شده است. کانی های پلاژیوکلاز، کلینوپیروکسن، بیوتیت، پتاسیم فلدسپار، آپاتیت و کانی کدر از کانی های سازنده مونزوگابروها هستند. الیوین، کلینوپیروکسن، پلاژیوکلاز، بیوتیت، پتاسیم فلدسپار، آپاتیت و کانی کدر از کانی های سازنده الیوین گابروها به شمار می روند. داده های شیمی کانی نشان می دهند این ماگماها در آشیانه های ماگمایی پوسته ژرف دچار تبلوربخشی شده اند. چندین دماسنج برای برآورد دما و فشار تبلور ماگماهای مافیک پرگه به کار گرفته شد. دمافشارسنجی کلینوپیروکسن، دمای تبلور ۱۰۵۰ تا۱۱۵۰ درجه سانتیگراد و فشار ۱تا ۳ کیلوبار را برای مونزوگابرو و دمای ۱۱۰۰ تا ۱۲۹۰ درجه سانتیگراد و فشار ۴ تا ۹ کیلوبار را برای الیوین گابروها نشان داد. بر پایه این داده ها، دما و فشارهای تبلور الیوین گابروها بالاتر از مونزوگابرو است و نشان می دهد تبلور آنها در ژرفای بیشتری روی داده است. بر پایه نتایج شیمی کانی، ماگمای مادر سنگ های مافیک پرگه به سری آلکالن تعلق دارد که با دمای بالا و فشار کم شناخته می شود. نمودارهای تمایز محیط زمین ساختی کلینوپیروکسن نشان می دهند ماگمای مادر در پهنه زمین ساختی وابسته به کمان آتشفشانی پدید آمده است.

کلیدواژه ها:

شیمی کانی ، زمین دمافشارسنجی ، محیط زمین ساختی ، البرز مرکزی ، ایران