خشک کردن پساب کارخانه ی تولید پودر ماهی با سبوس برنج به عنوان ماده ی کمک خشک کن و ارزیابی ترکیبات شیمیایی و ارزش تغذیه ای محصول تولیدی برای استفاده در خوراک دام، طیور و آبزیان
محل انتشار: مجله علمی شیلات ایران، دوره: 33، شماره: 4
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 257
فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_ISFJ-33-4_007
تاریخ نمایه سازی: 7 بهمن 1403
چکیده مقاله:
در این پژوهش، شرایط خشک کردن اقتصادی پساب کارخانه تولید پودر ماهی با سبوس برنج به عنوان ماده کمک خشک کن، مطالعه شد و ترکیبات شیمیایی و ارزش تغذیه ای محصول تولیدی برای استفاده در خوراک دام، طیور و آبزیان تعیین گردید. فرآیند تولید با استفاده از یک خشک کن با هوای گرم در مقیاس پایلوت انجام شد. پس از نمونه سازی در مقیاس آزمایشگاهی، با ثابت نگه داشتن پساب و دمای خشک کن، نسبت آرد سبوس برنج به عنوان متغیر فرآیند تولید در نظر گرفته شد. برای خشک کردن پساب از نسبت های۴۲/۱:۰، ۶۵/۰.:۱ و ۱:۱ (وزنی/وزنی) آرد سبوس برنج به پساب استفاده شد. دمای هوای ورودی ۶۵±۵ درجه ی سانتی گراد در نظر گرفته شد و گرمادهی تا رسیدن رطوبت محصول به زیر ۸ درصد ادامه یافت. درصد بازده، ترکیبات شیمیایی و ارزش تغذیه ای محصول به دست آمده سنجیده شد. نتایج نشان داد که بیش ترین بازده تولید (۶۷ درصد) مربوط به محصولی بود که نسبت سبوس برنج به پساب ۱:۱ بود. نتایج تجزیه وتحلیل تقریبی نشان داد که این محصول (نسبت ۱:۱) حاوی ۸۲/۸ درصد رطوبت، ۴۵/۱۶ درصد پروتئین خام، ۵۱/۳۱ درصد چربی خام، ۱۰/۱۲ درصد فیبر خام، ۱۶/۸ درصد خاکستر، ۵۰/۱ درصد کلسیم و ۲۹/۲ درصد فسفر بود. افزودن استیک واتر به سبوس برنج سبب بهبود معنی دار پروفایل اسیدهای آمینه و اسیدهای چرب سبوس برنج شد. انرژی قابل متابولیسم ظاهری و حقیقی محصول با استفاده از روش سیبالد و خروس های بالغ ردآیلند ، اندازه گیری شد و مقادیر میزان انرژی قابل سوخت و ساز ظاهری (AME)، انرژی قابل سوخت و ساز ظاهری تصحیح شده برای تعادل صفر نیتروژن (AMEn)، انرژی قابل سوخت و ساز حقیقی (TME) و انرژی قابل سوخت و ساز حقیقی تصحیح شده برای تعادل صفر نیتروژن (TMEn)، به ترتیب ۳/۴۰۱۲، ۷/۳۶۵۶، ۰/۴۴۴۷ و ۶/۴۱۷۲ کیلوکالری در کیلوگرم بود. به طور کلی، با توجه نتایج این پژوهش، این فرآورده از قابلیت استفاده در تغذیه دام، طیور و آبزیان برخوردار است. این محصول را می توان در مقیاس صنعتی و با بازده اقتصادی مناسب در واحدهای پودر ماهی تولید کرد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
امیررضا شویک لو
موسسه تحقیقات علوم دامی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
سید جواد ابولقاسمی
گروه شیلات، واحدتالش، دانشگاه آزاداسلامی، تالش، ایران. صندوق پستی: ۶۵۱۴۳-۴۳۷۱۱
امیرحسین علیزاده قمصری
موسسه تحقیقات علوم دامی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
کوروش پورعابدین
گروه شیلات، واحدتالش، دانشگاه آزاداسلامی، تالش، ایران. صندوق پستی: ۶۵۱۴۳-۴۳۷۱۱
فریدون رفیع پور
شرکت آبزی پروتئین یاس، پارک علم و فناوری گیلان، رشت، گیلان
یاسمن اعتمادیان
شرکت آبزی پروتئین یاس، پارک علم و فناوری گیلان، رشت، گیلان