بررسی رابطه ی بین جهت گیری زندگی و امید به زندگی با هوش معنوی در سربازان

مقدمه و هدف: این پژوهش با هدف بررسی رابطه ی بین جهت گیری زندگی و امید به زندگی با هوش معنوی در سربازان و به روش توصیفی- همبستگی انجام شد.روش: جامعه آماری پژوهش مجموعه ی سربازان ارتش جمهوری اسلامی در یک مرکز نظامی استان سمنان و نمونه ی آماری شامل ۱۰۰ سرباز که از پنج یگان ( قرارگاه، پاسدار، خدمات،انتظامات و تعمییر و نگهدای) انتخاب شدند. برای ارزیابی جهت گیری زندگی از پرسشنامه جهت گیری زندگی شییر و کارور(LOT)، برای سنجش امید به زندگی از پرسشنامه امید به زندگی (SHS) و برای ارزیابی هوش معنوی از پرسشنامه هوش معنوی کینگ استفاده گردید. در بخش تحلیل داده ها از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده گردید. نتایج: نتایج آماری نشان داد که بین جهت گیری زندگی با هوش معنوی رابطه معناداری وجود ندارد بین امید به زندگی با هوش معنوی رابطه ی معنادار وجود دارد و هم چنین هوش معنوی در سربازان، امید به زندگی را پیش بینی می کند.نتیجه گیری : طبق پژوهش حاضرهوش معنوی در سربازان را با استفاده از متغیرهای جهت گیری زندگی و امید به زندگی می توان پیش بینی نمود.

کلیدواژه ها:

جهت گیری زندگی ، امید به زندگی ، هوش معنوی