شناسایی عوامل موثر بر توسعه گردشگری هوشمند در شهر تهران

گردشگری هوشمند یک اصطلاحی است که به توصیف وابستگی روز افزون مقاصد گردشگری، صنایع و اشکال مختلف گردشگران به اشکال جدید فناوری اطلاعات و ارتباطات که حجم انبوهی از داده ها را به گزاره های ارزشمند تبدیل می کند، می پردازد و گردشگری هوشمند یکی از مکانیسم هایی که می تواند در بهبود رقابت و توسعه گردشگری مفید باشد. بدین ترتیب هدف این پژوهش شناسایی عوامل موثر بر توسعه گردشگری هوشمند در شهر تهران بود. در این راستا، روش پژوهش حاضر توصیفی تحلیلی و از نظر هدف از نوع کاربردی است. رویکرد پژوهش حاضر از نظر پارادایم، از نوع کمی است. جهت گردآوری داده ها، از روش کتابخانه ای و میدانی (پرسشنامه محقق ساخته) استفاده شد. روش نمونه گیری از نوع هدفمند بوده و پرسشنامه میان ۳۰ نفر از کارشناسان، اساتید و دانشجویان دکتری و پسادکتری توزیع شد. جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات از نرم افزار SPSS و آزمون آماری تحلیل عاملی اکتشافی بهره گرفته شد. نتایج حاصل از تحلیل عاملی اکتشافی نشان داد ۶ عامل (فنی زیرساختی، منابع انسانی اجتماعی، محیطی، مدیریتی، اقتصادی و سیاسی) در توسعه گردشگری هوشمند شهر تهران موثر هستند. از میان عامل-های شناسایی شده عامل های فنی زیرساختی با مقدار ویژه ۸/۱۲ و درصد واریانس ۲۴/۰۲ و منابع انسانی و اجتماعی با مقدار ویژه ۶/۴۴ و درصد واریانس ۲۱/۷۶ بیشترین تاثیر را در توسعه گردشگری هوشمند شهر تهران دارد.

کلیدواژه ها:

گردشگری هوشمند ، شهر تهران ، شهر هوشمند ، عامل فنی و زیرساختی ، شهر تهران